Sobre as Ofertas de Emprego Público na Lei de orzamentos do Estado

Este tema é un dos recorrentes, especialmente nas Mesas de Negociación, onde o CSIF e o goberno municipal defenden que os postos ocupados por persoal que non teñen unha sentenza de indefinición non deben formar parte da RPT, a pesar de que ata agora si que formaron e forman parte tanto da RPT como do cadro de persoal, porque obviamente contan coa partida orzamentaria correspondente. De feito, é especialmente indignante o fincapé que a CSIF fixo nas mesas de negociación do tema dos procesos selectivos, basicamente porque pretende rebaixar a condición do persoal laboral temporal a traballadores de segunda, fronte aos funcionarios de carreira como traballadores de primeira

Para alén disto, o propio goberno municipal ten insistido e promulgado o discurso de que os postos do persoal laboral que teñan unha sentenza de indefinición deberán incluírse nas Ofertas de Emprego Público, obviando, en primeiro lugar, que estas deben ser negociadas e ter uns criterios obxectivos, por tanto nun servizo onde hai varias prazas dun mesmo posto non tería obxecto convocar só unha delas, e, por outra, que ten múltiples sentenzas desde o ano 2011 e nunca as deu executado. Máis grave, se cadra, é a omisión deliberada que realiza do que a propia Lei de orzamentos do Estado (do ano 2018 prorrogada ao 2019) indica con respecto a isto e que aclara os postos que poderían convocarse nas Ofertas de Emprego Público serían os seguintes:

"Ademais do establecido no artigo 19.un.6 da Lei 3/2017, do 27 de xuño, de orzamentos xerais do Estado para o ano 2017, autorízase unha taxa adicional para a estabilización de emprego temporal que incluirá as prazas de natureza estrutural que, estando dotadas orzamentariamente, estivesen ocupadas de forma temporal e ininterrompidamente ao menos nos tres anos anteriores ao 31 de decembro de 2017 nos seguintes sectores e colectivos: persoal dos servizos de administración e servizos xerais, de investigación, de saúde pública e inspección médica, así como outros servizos públicos.

 Nas universidades públicas só estará incluído o persoal de administración e servizos. As ofertas de emprego que articulen estes procesos de estabilización deberanse aprobar e publicar nos respectivos diarios oficiais nos exercicios 2018 a 2020 e serán coordinados polos departamentos ministeriais competentes. 

A taxa de cobertura temporal das prazas incursas nos procesos de estabilización deberá situarse ao final do período, en cada ámbito, por debaixo do 8 por cento. 

A articulación destes procesos selectivos que, en todo caso, garantirá o cumprimento dos principios de libre concorrencia, igualdade, mérito, capacidade e publicidade, poderá ser obxecto de negociación en cada un dos ámbitos territoriais da Administración xeral do Estado, comunidades autónomas e entidades locais e poderanse articular medidas que posibiliten unha coordinación entre as diferentes administracións no seu desenvolvemento. 

Da resolución destes procesos non poderá derivar, en ningún caso, incremento de gasto nin de efectivos. Nestes procesos deberanse ofertar, necesariamente, prazas de natureza estrutural que se encontren desempeñadas por persoal con vinculación temporal."  

Por tanto, a lexislación é clara canto ao alcance dos procesos de estabilización do persoal temporal nas administracións públicas e non o restrinxe ao persoal laboral con sentenzas de indefinición, outra cousa son os contos que o goberno municipal lle queira contar aos traballadores para ter menos demandas por contratos en fraude de lei, porque resulta completamente vergoñento que un Concello coma o de Betanzos teña o 90% do persoal laboral en fraude de lei no ano 2019, con persoal que leva máis de trinta anos traballando na Administración por obra ou servizo.

Outro conto diferente é que a CIG non está de acordo co que o goberno estatal negociou e acordou cos sindicatos UGT, CCOO e CSIF sobre este tema, que podedes ver polo miúdo no II Acordo goberno-sindicatos para a mellora do emprego público e as condicións de traballo e que é o cerne do que logo recolle a Lei de orzamentos do Estado, que fala de macroprocesos de establización para o persoal temporal, sen establecer ningún tipo de límite nin establecer especificidades para determinadas casuísticas das administracións públicas.

Finalmente, está claro que os sindicatos CSIF, UGT e CCOO foron os que acordaron co goberno estatal que os procesos de estabilización deberían afectarlle a todo o persoal contratado de forma temporal e ininterrompida os tres anos anteriores ao 31 de decembro de 2017, por tanto, á práctica totalidade do persoal laboral do Concello de Betanzos. Agora, eses mesmos sindicatos e o goberno do PSOE (xa que mentres non se modifique a lexislación segue vixente) son os que deben render contas co persoal e explicarlle o que defenden a nivel estatal sobre a consolidación dos postos sen ningún tipo de excepción, así como que o feito de excluír os postos do persoal laboral da RPT é unha pantomima para repartir os cartos que supostamente hai enriba da mesa entre o funcionariado e perpetuar as discriminacións entre os traballadores e traballadoras en función da relación contractual.