As longas xornadas de traballo poden aumentar as mortes por enfermidades cardíacas e accidentes cerebrovasculares, segundo a OIT e a OMS

 As longas xornadas de traballo poden aumentar as mortes por enfermidades cardíacas e accidentes cerebrovasculares, segundo a OIT e a OMS

As longas xornadas de traballo provocaron 745.000 mortes por cardiopatías isquémicas e accidentes cerebrovasculares en 2016, un aumento do 29 por cento desde o ano 2000, segundo novas estimacións da Organización Internacional do Traballo (OIT) e a Organización Mundial da Saúde (OMS).

Nunha primeira análise global da perda de vidas e de saúde por estas dúas enfermidades asociadas ao traballo de moitas horas, a OMS e a OIT estimaron que en 2016 morreron 398.000 persoas por ictus e 347.000 por cardiopatías atribuíbles a traballar 55 ou máis horas á semana.

A revisión atopou probas suficientes de que traballar polo menos 55 horas á semana asóciase cun maior risco tanto de cardiopatía isquémica como de accidente cerebrovascular, en comparación con traballar entre 35 e 40 horas á semana. De 2000 a 2016, o número de mortes por cardiopatía por traballar moitas horas aumentou un 42 por cento, e as de ictus un 19 por cento.

O 72 por cento das mortes producíronse entre os homes. Os traballadores de mediana idade ou maiores, de entre 60 e 79 anos, que traballaran 55 horas ou máis á semana entre os 45 e os 74 anos, víronse especialmente afectados.

Isto é especialmente preocupante dado que o número de persoas que traballan moitas horas en todo o mundo aumentou co paso do tempo, ata alcanzar un número estimado de 479 millóns de traballadores, é dicir, o 9 por cento da poboación mundial, unha tendencia que pon a máis persoas en risco de sufrir discapacidades relacionadas co traballo e unha morte prematura.

"Traballar moitas horas pode provocar numerosos efectos mentais, físicos e sociais. Os gobernos deberían tomarse esta cuestión moi en serio", dixo Beira Paquete- Perdigão, Directora do Departamento de Gobernanza e Tripartismo da OIT. "A pandemia da COVID-19 empeorou a situación, xa que os traballadores poden verse afectados por riscos psicosociais adicionais derivados da incerteza da situación laboral e da prolongación das horas de traballo".

A difusión do teletraballo, as novas tecnoloxías da información e a comunicación e o aumento dos empregos flexibles, temporais ou autónomos incrementaron a tendencia para traballar moitas horas. Tamén provocou a difuminación dos límites entre o tempo de traballo e os períodos de descanso.

Para facer fronte a este problema, o informe sinala que os gobernos, os empresarios e os traballadores deben poñer en marcha unha serie de medidas, entre elas:

- Os gobernos poden ratificar e desenvolver políticas para aplicar as Normas Internacionais do Traballo sobre o tempo de traballo, como o establecemento de normas sobre os límites do tempo de traballo, os períodos de descanso diarios e semanais, as vacacións anuais pagas, a protección dos traballadores nocturnos e o principio de igualdade de trato para os traballadores a tempo parcial.

- Os gobernos, en consulta cos interlocutores sociais (organizacións de traballadores e de empregadores), poden introducir leis e políticas que garantan os límites máximos do tempo de traballo e promovan o cumprimento no lugar de traballo das condicións laborais decentes.

- Os empresarios, en colaboración cos traballadores, poden organizar o tempo de traballo para evitar resultados negativos para a saúde dos traballadores en relación co traballo por quendas, o traballo nocturno, o traballo de fin de semana e os acordos de horario flexible.

As novas estimacións estudan o número de mortes e de vidas sas perdidas debido á exposición a factores de risco laborais, por exemplo, a exposición a substancias químicas e ao cancro, entre outros moitos.

A análise detallada das estimacións indica que os 15 convenios activos da OIT relativos ás horas de traballo salvaron unhas 143.000 vidas; ademais, a ratificación universal dos convenios podería salvar outras 415.000 vidas en todo o mundo.

A análise foi posible grazas ás novas metodoloxías desenvolvidas conxuntamente pola OIT e a OMS, que permiten estimar o impacto dos factores de risco laboral na saúde dos traballadores. Espérase que estas metodoloxías permitan unha acción máis baseada na evidencia para a prevención.