Nin
CETA con Canadá, nin TTIP con Estados Unidos!
Centos
de persoas mobilizáronse esta mañá coa CIG nas cidades e vilas
galegas (menos en Vigo, onde a protesta foi o pasado día 10) para
manifestar a súa oposición ao TTIP. As concentracións coincidiron
coa manifestación convocada en Bruxelas como colofón a unha semana
de mobilizacións en diferentes cidades europeas que se iniciaron o
10 de outubro.
Segundo
explicou Suso Seixo, que participou na concentración convocada en
Compostela, con estes actos “pretendemos contribuír a dar a
coñecer e chamar a atención da cidadanía sobre uns Tratados que se
están a negociar cun grande secretismo e que poden ter graves
consecuencias para as nosas condicións de
traballo e a nosa calidade
de vida”.
Seixo
lembrou que canda o tratado de libre comercio con Estados Unidos
(TTIP) xa está negociado outro con Canadá o CETA, e que os seus
promotores: as grandes corporacións económicas e os partidos
políticos que defenden os seus intereses, os xustifican alegando que
van supor crecemento económico e creación de emprego.
Para
o secretario xeral da CIG estas xustificacións non son máis que “un
engano á opinión pública” e que están “ben lonxe da
realidade”. A este respecto explicou que sobre o posíbel
crecemento económico os propios promotores destes tratados recoñecen
que vai ser escaso, de apenas un 0,5% nos próximos anos. “Un
crecemento económico que, de habelo, vanse apropiar fundamentalmente
as grandes empresas multinacionais”, subliñou.
Respecto
da creación de emprego alertou de que moi ao contrario “é fácil
que se dea destrución de emprego en moitos sectores incapaces de
competir cos produtos das multinacionais norteamericanas e que o que
se cree sexa en precario, con baixos salarios e con moitos menos
dereitos”.
Consecuencias
para a clase traballadora
Lonxe
dos supostos beneficios que se lle atribúen a estes tratados, Seixo
salientou os grandes aspectos negativos que terán tanto o TTIP como
o CETA.
Entre
outros advertiu que a supresión de aranceis que “poden afectar moi
directamente ao noso sector agrogandeiro” ou que co sistema de
resolución de conflitos entre inversores e Estados, estes últimos
poden verse demandados diante de tribunais de arbitraxe privados por
parte de multinacionais que se sintan prexudicadas nos seus
beneficios por decisións ou leis adoptadas por eses Estados sobre
calquera materia e en defensa do ben público.
O
secretario xeral da CIG chamou a atención, pola súa transcendencia
no mecanismo coñecido como “cooperación regulamentaria
permanente” a través dun Consello Regulador creado ao efecto para
harmonizar (igualar) toda a normativa e leis entre EEUU e a UE, en
calquera materia que afecte ao libre comercio, sexa laboral,
medioambiental, alimentar, servizos públicos…
A
este respecto sinalou que “tendo en conta que por regra xeral a
lexislación nestas materias en EEUU é moito máis permisiva cos
intereses das empresas e, polo tanto, moito menos proteccionista cos
dereitos e intereses da clase traballadora, estamos a falar dunha
harmonización á baixa, tanto da lexislación presente como futura,
con graves consecuencias e prexuízos canto a perda de dereitos e
calidade de vida para a clase traballadora e para a cidadanía en
xeral”.
Situación
internacional
Para
Suso Seixo estes tratados teñen moito que ver coa situación
económica internacional. “É evidente que neste momento EEUU ve
cuestionado por China o seu papel como primeira potencia comercial a
nivel mundial e por iso ten moito interese por asinar estes tratados,
sobre todo con mercados como o europeo ou o asiático”.
Ao
seu entender isto explica a recente sinatura do Tratado de Libre
Comercio do Pacífico con países de Asia, América Latina, Asia e
Australia, que responderían precisamente a esa lóxica de intentar
illar a China, o seu grande competidor, e mesmo aos países
emerxentes, os BRICs.
Mobilización
e soberanía
Ao
entender de Seixo a mellor maneira de facer fronte a este tipo de
acordos de libre comercio é “informar, concienciar e mobilizarse”
para intentar chegar á opinión pública. Considerou que foi
precisamente esa mobilización social en toda Europa a que
posibilitou que hoxe se estea dando algún debate no Parlamento
Europeo en torno a este tema e que mesmo se estea proporcionando
algún tipo de información por parte da Comisión Europea.
Xunto
a isto denunciou o enorme déficit democrático que evidencian
“tratados destas características, negociados nas altas instancias,
na perspectiva de defender os intereses dos grandes grupos económicos
e afastando da cidadanía a capacidade de decisións sobre cuestións
que son esencias para o seu futuro”.
Por
iso concluíu que é fundamental “reclamar a soberanía” para as
nacións, para que os Parlamentos sexan realmente representativos e
que se iso é importante para calquera nación con Estado “tanto
máis o é para nós que somos unha nación sen Estado e que
precisamos ter un Parlamento con total e absoluta competencia en
todas as materias, realmente soberano para desenvolver as políticas
económicas e sociais máis favorábeis á clase traballadora sen ter
que depender das decisións que ao respecto adopten institucións
como a UE ou o BCE, que están totalmente controladas polo capital
financeiro”.
