Información sobre a xubilación anticipada da Policía Local

Abrindo camiños n.º 65. Decembro 2018

Abrindo camiños n.º 65. Decembro de 2018

O Comité de Empresa solicita a información das horas extraordinarias atrasadas.

O Comité de Empresa vén de lle solicitar ao Concello a información sobre as horas extraordinarias dos meses de setembro, outubro, novembro e decembro. Así mesmo, lembroulle que o obriga de entregar esta información é mensual, segundo indica o propio convenio colectivo en vigor.

Non hai que esquecer que nos últimos anos o goberno municipal só foi quen de lle entregar esta información en múltiples ocasións aos representantes dos traballadores cando acudiron á Inspección de Traballo. Sen ir máis lonxe, nos pasados meses houbo que denunciar ao Concello na Inspección para que este lle entregase a información das horas extraordinarias da primeira metade do ano.

Desta volta, e unha vez rexistrada a solicitude, no caso de non llas entregar neste vindeiro mes, volverá a acudir ao organismo provinicial.

Novo réxime retributivo en situación de Incapacidade Temporal desde o 17 de decembro de 2012

Texto do acordo sobre o réxime retributivo en situación de Incapacidade Temporal que está en vigor desde o LUNS 17 DE DECEMBRO DE 2019, día no que se aprobou o acordo plenario:

De conformidade co previsto pola disposición adicional quincuaxésima cuarta apartado seis da Lei 6/2018, de 3 de xullo, de orzamentos xerais do Estado para o ano 2018, apróbase o acordo adoptado pola Mesa Xeral de Negociación do Concello de Betanzos do día 19/11/2018, sobre o réxime retributivo na situación de incapacidade temporal do persoal ao servizo do Concello de Betanzos, polo que se establece a plenitude retributiva para o persoal funcionario ou laboral ao servizo do Concello de Betanzos que estea na situación legal de incapacidade temporal, garantindo durante esta situación a percepción do cento por cento das retribucións ordinarias correspondentes ao mes de inicio da incapacidade temporal.

O Concello adebédalle ao persoal os atrasos da suba retributiva do ano 2018

Os traballadores e traballadoras do Concello de Betanzos aínda non cobraron os atrasos da suba retributiva contemplada nos orzamentos do Estado aprobados no pasado mes de xullo. Esta suba do 1,5% desde xaneiro e dun 0,25% a maiores desde xullo foi aplicada por primeira vez coa nómina de outubro de 2018, non obstante o Concello, a finais do mes de decembro aínda non foi quen de pagarlle os atrasos desta suba ao persoal municipal, a pesar de que leva varios meses dicindo que o vai facer.

O peor de todo é que todo apunta a que pagará no ano 2019 os atrasos dunha suba retributiva de 2018, cargando eses cartos ao orzamento de persoal do ano 2019, cando en realidade deberían corresponder ao 2018. Aínda por riba na nómina de xaneiro xa se debería producir o incremento relativo ao ano 2019 e publicado recentemente no BOE, e haberá que estar pendente se este se fai en tempo e forma, toda vez que seis meses despois non se cobraron os atrasos do incremento de 2018.

A CIG solicítalle ao Concello que publique a convocatoria das axudas sociais do ano 2018

Á vista de que  a finais do mes de decembro aínda non hai información ningunha sobre a convocatoria das axudas sociais do ano 2018, a CIG vén de solicitarlle ao Concello de Betanzos que convoque, tal e como procede, as axudas sociais do ano 2018 nos prazos comprometidos polo concelleiro de Persoal. A pesar de que o propio concelleiro indicou que as axudas se convocarán en xaneiro, como o ano pasado, varios compañeiros que preguntaron en persoal informáronnos de que neste departamento non tiñan coñecemento de cando se realizaría a convocatoria, de aí que se realizase esta solicitude.

RD Lei polo que se aproban medidas urxentes en materia de retribucións no ámbito do sector público

Malia os abusivos servizos mínimos, as 5 xornadas de folga no Concello de Lugo contra a RPT foron un éxito

As organizacións convocantes estudan continuar coas mobilizacións durante o próximo mes.

A representación da CIG no Concello de Lugo valorou de xeito moi positivo as cinco xornadas de folga desenvolvidas para esixir a retirada da nova Relación de Postos de Traballo e que se abra unha negociación coa participación de toda a representación sindical. A central destaca o altísimo seguimento do paro ao longo de toda esta semana que, malia os abusivos servizos mínimos impostos, superou de longo as expectativas das organizacións convocantes, o que demostra "o amplo rexeitamento que xera nos traballadores e traballadoras do Concello esta RPT".

Á vista do éxito das cinco xornada de folga, Fernando Fernández, voceiro da CIG no Concello de Lugo, adiantou que as centrais convocantes (Ágora, AFI-USO e CIG) valoran continuar coas mobilizacións á volta das festas do nadal. O masivo seguimento do paro deixouse notar en todos os departamentos pero con especial incidencia nas áreas de Economía, Actas, Cultura e Asesoría Xurídica.

Neste senso, Fernández cualificou de "sorprendente" e "frustrante" a postura mantida polo Goberno municipal nestas últimas semanas "que nin sequera se dignou a chamar ao comité de folga pata tentar abrir unha negociación que puideran evitar a folga. A actitude ditatorial deste Goberno resulta incríbel", sinalou.

Que se valore por igual a todo o persoal

A respecto das declaracións da alcalde sobre a necesidade de sacar adiante a RPT porque a policía local "esta mal pagada", Fernández apunta que, efectivamente, este colectivo ten uns salarios baixos con respecto a outros concellos de Galiza, pero esta situación é extensiva ao conxunto dos traballadores e traballadoras da administración lucense, "que no aspecto retributivo estamos á cola das sete grandes cidades de Galiza".

O que non di a Sra. Alcaldesa é que despois desta RPT a policía local, igual que o colectivo de bombeiros/as, que se ven sen querer arrastrados por esta valoración, quedará como unha das policías locais mellor pagadas, cando non a mellor, de Galiza, mentres que o resto do persoal seguiremos á cola", asevera.

Neste senso, Fernández subliña que os sindicatos que rexeitan esta RPT non se opoñen á valoración que se fai dos postos de traballo da policía local, "nós o que reclamamos é que esta mesma valoración se faga para o resto das traballadoras e traballadores que conforman o cadro persoal deste Concello, algo que polo demais xa se dicía no informe da Xefa de Persoal".

Críticas á alcaldesa

O representante da CIG cualifica de "impresentábel, inadmisíbel e discriminatorio" que dende a Alcaldía "só se mire para un colectivo e se menosprece ao resto do persoal municipal". A este respecto, preguntouse como pensa motivar as traballadoras e traballadores para unha boa realización do seu cometido, "cando hai compañeiros e compañeiras que van ver baixar os seus ingresos", a causa da desaparición do complemento de produtividade.

Así as cousas, as centrais sindicais críticas coa RPT aseguraron que "con estas actuacións resulta evidente que a alcaldesa queda incapacitada para xestionar este Concello agora e no futuro" e  estudan continuar coas mobilizacións durante o vindeiro mes.

O Concello de Ferrol terá que integrar o persoal do Imfacofe e os padroados

O Tribunal Supremo admitiu o recurso presentado pola CIG-Administración.

O Concello de Ferrol terá que integrar no seu cadro de persoas as traballadoras e traballadores procedentes do extinto Instituto Municipal de Facenda (Imfacofe) e dos padroados de Deporte e Música. Así o vén de fallar o Tribunal Supremo, que admitiu o recurso de casación presentado pola CIG para esixir que se respectara o acordo plenario de 2012, no que se acordou a supresión destes organismos autónomos e a subrogación do seu persoal.

Dende a CIG-Administración de Ferrol manifestan a satisfacción polo fallo do TS, que pon fin a 18 anos de inseguridade laboral do persoal do Imfacofe e dos entes autónomos e ademais, crea xurisprudencia nos casos de subrogación na administración pública. Neste senso, destacan que a CIG foi en solitario quen tivo que levar adiante esta batalla laboral e critican a falta de firmeza do alcalde para defender a legalidade do acordo, en referencia ao feito de que o recurso municipal non foi admitido á tramite polo Tribunal Supremo.

A Federación de Administración critica o pouco interese do Goberno municipal durante todo este tempo para dotar de estabilidade os/as traballadores/as procedente destes organismos, "permitindo un falso enfrontamento cando a propia sentenza declara que os dereitos á carreira profesional non se ven menoscabados pola subrogación dese persoal". A este respecto, a CIG-Administración apunta que a incorporación deste persoal non prexudica ao resto dos empregados e empregadas do Concello.

Acordo plenario de 2012

A orixe do conflito remóntase ao ano 2012, cando o Concello de Ferrol decidiu disolver o Imfacofe e os padroados, no marco dos recortes que se estaban a aplicar nas administracións públicas e nos dereitos do seu persoal. No mes de decembro dese ano aprobouse no pleno municipal o proceso para a integración dos servizos que viñan prestando estes entes e a subrogación dos/as traballadores/as, que foi recorrido pola Asociación Profesional de Persoal do Concello de Ferrol.

O xulgado do Contencioso-Administrativo de Ferrol e o TSXG admitiron en parte o recurso, anulando a parte do acordo referida á subrogación do persoal dos entes. O Concello (con escaso interese, á vista de que non foi admitido) e a CIG presentaron entón recurso de casación ante o Supremo, que vén de dar a razón ao defendido pola central nacionalista e a recoñecer os dereitos dos/as traballadores/as, tras anos de persecución e inestabilidade laboral.  

A CIG defende que o SMI chegue en 2019 alomenos ao 60% do soldo medio

Demanda ademais a derrogación do Indicador Público de Renda de Efectos Múltiples (IPREM)

A CIG vén de responder por escrito ao Director Xeral de Traballo, Angel Allué, en relación co Borrador do Real Decreto polo que se fixa o salario mínimo interprofesional, que manterá a súa posición en defensa de que para 2019 este se sitúe, tal e  como recomenda a Carta Social Europea, en cando menos o 60% do salario medio.

Tal e como explica o secretario confederal de Negociación Colectiva, Francisco González Sío, na misiva a demanda da CIG respecto do incremento do SMI fundaméntase “na necesidade urxente de acabar co empobrecemento xeneralizado dos salarios e das rendas de traballo, como se constata no Informe sobre Ingresos Salariais 2017, realizado polo Gabinete Técnico Confederal da central sindical.

Ao tempo a CIG demanda a derrogación do Indicador Público de Renda de Efectos Múltiples (IPREM) e a utilización do salario mínimo interprofesional “como única referencia de indicador público para os efectos de fixar a contía de calquera tipo de prestación social pública”. Para Sío, de feito, “é un contrasentido ir incrementando o SMI sen eliminar o IPREM”.

Resumo da postura da CIG na Mesa Xeral de Negociación

Hoxe tivo lugar a Mesa de Negociación da RPT e os motivos da CIG manifestados na mesa para non avalar a proposta de RPT presentada polo Concello foron os seguintes:

-Non respecta as sentenzas xudiciais de indefinición do persoal laboral para a creación dos postos.

-Non incorpora a totalidade das sentenzas xudiciais de indefinición existentes na actualidade.

-Exclúe 55 prazas de persoal laboral que traballa na actualidade no Concello, mais, pola contra, crea 9 prazas novas de funcionarios, e 8 delas para promoción interna.

-Agrava as discriminacións salariais entre o persoal laboral e o funcionariado e non aplica un sistema de valoración equitativo para a totalidade dos postos de traballo.

-Non valora igual postos iguais simplemente pola relación laboral ou funcionarial.

-Incorpora un factor discrecional na valoración do complemento específico.

-Carece dunhas normas de xestión e da definición dalgúns conceptos como dispoñibilidade, por exemplo.

-Atribúe niveis de complementos de destino superiores aos rangos permitidos pola lexislación en determinados postos.

-Supón unha rebaixa salarial importante con respecto ao Convenio colectivo vixente para o persoal laboral e un incumprimento do acordo de progresiva equiparación co funcionariado acadado no ano 2015 e que tivo como primeiro paso o acordo do Convenio colectivo.

A maiores, fíxose unha relación de varios erros que conteñen as fichas de diversos postos e que repercuten directamente na valoración do posto e no complemento específico e advertiuse a eliminación de cinco postos con carácter funcionarial de auxiliar administrativo e outro de condutor-alguacil.

UGT indicou que subscribía nun 90% o dito pola CIG e manifestou en consecuencia a súa postura na mesa. CCOO manifestou que estaba de acordo porque se recollían as súas propostas no relativo aos postos de auxiliar administrativo e que votaría a favor, CSIF, a pesar de manifestar o seu acordo co texto, fixo unha proposta económica de suba do valor do punto. O goberno municipal dixo que estudaría a proposta de CSIF e que a próxima reunión sería na Mesa Xeral de Negociación onde se chegaría a un acordo definitivamente ou non sobre unha nova Relación de Postos de Traballo.

Agora resta unha Mesa de Negociación, se o goberno decide continuar adiante coa Relación de Postos de Traballo, podería facelo mesmo sen o apoio dos sindicatos, non obstante todo parece que podería chegar a un acordo cos sindicatos que representan ao funcionariado, único colectivo beneficiado da aprobación deste documento. Logo da Mesa Xeral de Negociación, a RPT debería ser informada por Secretaría e Intervención e someterse a aprobación plenaria, onde se podería aprobar por maioría simple. De se aprobar provisionalmente, abriríase un prazo de alegacións, que deberían ser resoltas tamén no pleno e proceder, de ser o caso, á aprobación definitiva do documento. As alegacións que non fosen estimadas, igualmente poderían seguir a vía contenciosa nos casos en que fose posible.

Convocatoria de Mesa de Negociación da RPT (21/12/18)

O Concello de Betanzos convoca a que parece que será a última Mesa  de Negociación da Relación de Postos de Traballo antes da Mesa Xeral de Negociación á que se deberá someter o documento, para que, no caso de que resultase aprobado sometelo á aprobación plenaria.

A falta dunha valoración polo miúdo do documento, podemos dicir que o goberno municipal do PSOE presenta unha proposta que segue o acordado ata momento con CSIF, CCOO e UGT, coa novidade de que nesta última fase se deixa a un lado esa RPT con todos os postos e presenta unha na que exclusivamente figuran os postos de funcionarios/as que existen na actualidade, algúns de nova creación, tamén con carácter funcionarial e mais os postos do persoal laboral fixo e indefinido.

Fica fóra, pois, deste documento que se presenta como a proposta definitiva do Concello de Betanzos, a práctica totalidade dos postos do persoal laboral que traballa nesta Administración local e que si que aparecían no documento denomidado "Relación de Postos de Traballo" que o Concello de Betanzos publicou no Boletín Oficial da Provincia da Coruña no ano 2008.

A maior parte dos postos do persoal laboral non aparecen nin na Relación de Postos de Traballo, nin no organigrama que a acompaña, o que entendemos que supón a maior desregulación dos postos do persoal laboral que vai ter o Concello de Betanzos na súa historia. A maior parte do persoal laboral non estará, pois, encadrado en ningún departamento nin terá ningun responsable directo, segundo este organigrama proposto.

Por outra banda, a proposta do goberno municipal de discriminar os postos do persoal laboral que si que constan no documento si que segue adiante, coa connivencia dos sindicatos que ata o momento apoiaron esta proposta, e suporá o agravio das discriminacións xa existentes no Concello de Betanzos entre persoal laboral e funcionariado. O goberno socialista segue mantendo que un operario de limpeza viaria funcionario debe ter un nivel 13 e un operario de limpeza viaria laboral un nivel 7, coa diferenza retributiva que isto supón no complemento de destino, e no complemento específico.Por se isto non fose abondo, a proposta non respecta as sentenzas existentes do persoal indefinido na creación das prazas, o que podería dar lugar a reclamacións xudiciais dos traballadores laborais afectados.

A CIG analizará o documento nos vindeiros días de cara a definir a súa postura na Mesa de Negociación e con posterioridade a esta informará sobre o resultado deste encontro.

Non se considera accidente laboral a morte dun enfermeiro producida ao chegar ao hospital onde traballaba

Segundo sentenza do Tribunal Superior de Xustiza de Murcia, non se considera accidente de traballo a morte por infarto de miocardio dun enfermeiro que prestaba os seus servizos no hospital Virxe da Arrixaca de Murcia producida minutos despois de estacionar o seu coche no aparcadoiro do centro sanitario para iniciar a súa xornada laboral.

Así se recolle nunha sentenza ditada pola Sala do social do TSX, que estimou o recurso que Ibermutuamur presentou contra a ditada polo Xulgado do Social número Sete de Murcia que deu a razón á viúva e á filla do falecido e declarou que as prestacións de viuvez e orfandade causadas pola morte -ocorrida en outubro de 2013- derivaban de accidente de traballo.

O Xulgado declarou probado que o traballador entrou co seu vehículo no aparcadoiro do hospital e catro minutos despois tivo que ser atendido na porta de Urxencias “por un episodio de epigastralgia, acompañado de náuseas e sudoración de máis de cinco horas de evolución”.

O tribunal comenta que non se demostrou que a crise que ocasionou a súa morte producísese ou desencadease en tempo e lugar de traballo e conclúe que é significativo que o parte médico consignase que acudiu á porta de Urxencias por un episodio de epigastralgia acompañado de náuseas e sudoración de máis de cinco horas de evolución.

Fonte: Prevencionar. com

Reino Unido aumenta a condenas por homicidio por neglixencia grave

O Consello de Sentenzas do Reino Unido ha publicado novas directrices para os xuíces que aumentarán as penas de prisión para as persoas condenadas por neglixencia grave por homicidio nun lugar de traballo. Trátase da primeira vez que se elaboran instrucións completas para os casos máis graves de homicidio involuntario.

A neglixencia grave por homicidio ocorre cando o delincuente incumpre tan gravemente o deber de coidar da vítima que se trata dun acto criminal ou omisión. Nunha contorna laboral, podería afectar a un empleador que ignora por completo a seguridade dos seus traballadores/as.

Simon Joyston- Bechal, de Turnstone Law, explicou que: “para os casos típicos de homicidio por neglixencia grave no lugar de traballo, esta directriz significa que a sentenza de inicio será de catro anos de prisión, cun intervalo de tres a sete anos dependendo doutros factores. Pero onde houbo "un desprezo descarado por un risco moi alto de morte" e/ou unha motivación para evitar custos, o punto de partida sería de oito anos ou mesmo de doce anos, cun rango de ata 18 anos. Iso é substancialmente máis que no pasado para estes casos máis graves ".

Simon Joyston- Bechal agregou que: "O borrador da guía baixo consulta tería un efecto moito máis draconiano, elevando os casos típicos no lugar de traballo desde os catro anos ata os oito e os 12 anos", se non fose polas concesions do Consello de Sentenzas en resposta aos comentarios da Asociación de Avogados de Saúde e Seguridade na consulta pública efectuada.

"O homicidio é un delito extremadamente grave, que causa unha dor inconmensurable ás familias que perden aos seus seres queridos", dixo o Ministro de Xustiza, Rory Stewart. “Por tanto, é vital que os nosos tribunais teñan unha orientación clara e coherente nestes casos a miúdo complexos, como cando se trata de individuos e empleadores". "Estas pautas asegurarán que as sentenzas reflictan a gravidade do delito, axudando a protexer aos traballadores e mantendo ás comunidades seguras", agregou o Sr. Stewart.

Outros tipos de homicidio cubertos polas novas pautas inclúen homicidio por acto ilícito, que inclúe mortes por asaltos onde non houbo intención de matar ou causar un dano moi grave.

As pautas tamén inclúen homicidio por motivo de perda de control e homicidio por motivo de responsabilidade diminuída, cando unha persoa ten unha condición mental recoñecida que lle impide ser condenado por asasinato.

O membro do Consello de Sentenzas, Lord Justice Holroyde, agregou: "Os delitos de homicidio varían enormemente; algúns casos non están lonxe de ser un accidente, mentres que outros poden ser pouco menos que un asasinato". "Aínda que ningunha sentenza pode compensar a perda de vidas, esta guía axudará a garantir unha sentenza que reflicta adecuadamente a culpabilidade do delincuente e os feitos únicos de cada caso". As novas directrices entraron en vigor nos tribunais de Inglaterra e Gales o 1 de novembro.

RD 1449/2018 polo que se establece o coeficiente redutor da idade de xubilación a favor dos policías locais ao servizo das entidades locais que integran a Administración local

Os/as policías locais que se xubilen no ano 2019 deben comunicarllo ao Instituto Nacional da Seguridade Social e mais ao Concello antes do 31 de xaneiro

A CIG reclámalle á ministra de Traballo unha nova lexislación laboral e social e a derrogación das reformas laborais e das pensións

A CIG reclámalle á ministra de Traballo unha nova lexislación laboral e social e a derrogación das reformas laborais e das pensións

Unha representación da central encabezada polo secretario xeral mantivo unha reunión con Magdalena Valerio este xoves en Madrid

Unha delegación da CIG encabezada polo seu secretario xeral, Paulo Carril, trasladoulle esta mañá en Madrid, á ministra de Traballo, Magdalena Valerio, a preocupación da central sindical polo enorme retroceso nos dereitos individuais e colectivos da clase traballadora galega en materias como contratación, despedimento, xornada, salario ou mesmo cumprimento, ou negociación, dos convenios colectivos. A CIG, que vén desenvolvendo nos últimos anos unha campaña continuada pola recuperación de dereitos, reclamou, para iso, unha nova lexislación laboral e social, en materia de negociación colectiva, de seguridade social e de formación continua, ademais de demandar a derrogación tanto das “contrarreformas laborais” como das pensións, entre outras cuestións.

Na xuntanza -concedida logo de reiteradas peticións que non foron contestadas, da denuncia pública da actitude do Ministerio cando Valerio visitou Galiza e se limitou a convocar á patronal, CCOO e UGT e tras facer pública unha carta na que se lle reprochaba esta actitude- o secretario xeral, Paulo Carril, lembrou que “o goberno non pode seguir negando a existencia dunha realidade sindical plural,  imparábel e incontestábel” en Galiza, onde a CIG é a primeira forza sindical en representación, en afiliación, en capacidade mobilizadora e en incidencia.

Así mesmo cuestionou que se confunda, perverta e simplifique ao nocivo diálogo e concertación social, as necesarias e razoábeis relacións entre os gobernos e as organizacións sindicais.

Demandas da central sindical

A partir de aí a delegación da CIG puxo sobre a mesa as demandas da central sindical para combater a gravísima precariedade derivada das miserábeis condicións laborais que provocan que hoxe ter un traballo non sexa garantía de subsistencia e que levan, en Galiza, a miles de persoas a recorrer á economía somerxida ou a emigrar para poder sobrevivir.

Unha situación da que Carril responsabilizou aos gobernos que impuxeron as sucesivas contrarreformas laborais que afondaron na individualización e desregulación das relacións laborais facilitando e abaratando o despedimento, tanto colectivo como individual; fomentando a pobreza e os baixos salarios; impoñendo novas formas de contratación e subcontratación –como o contrato a tempo parcial, as/os falsas/os autónoma/os, as empresas multiservizos ou as axencias privadas de contratación, entre outros- e xeneralizando así a precariedade.

Unha precariedade que afecta ao conxunto da clase traballadora mais, como trasladaron, sofren especialmente as mulleres, cuns salarios un 23% inferiores ao dos homes. Unha fenda salarial que a CIG demandou combater e pór fin.

Por iso a representación da CIG -na que xunto a Carril estaban a secretaria de Organización, Susana Méndez, e o secretario confederal de Negociación Colectiva, Francisco González Sío-  fixo entrega das propostas da central sindical nesta materia, nas que se que contempla un cambio de normativa para recuperar os dereitos roubados, emprego estábel, salarios dignos e un sistema público de pensións forte.

Unha normativa que debe conter, ademais da derrogación desas contrarreformas, medidas como a eliminación das cadeas de subcontratas, a reversión dos servizos privatizados ao público, a eliminación da figura do falso autónomo, así como das ETT e das axencias privadas de colocación ou a xornada laboral de 35 horas, entre outras.

Da urxencia desa derrogación das reformas puxeron como exemplo o caso de Alcoa, porque o seu mantemento deixa ao goberno sen mecanismos para frear EREs como o proposto pola empresa, e ás traballadoras e traballadores indefensos e ao pairo do que a empresa decida. Mais tamén urxiu a que se aprobe dunha vez, por Lei, o control obrigatorio da xornada laboral para rematar coa explotación laboral e coa fraude á Seguridade Social e a Facenda, na liña da Iniciativa promovida pola CIG no Congreso das Deputadas e Deputados e que foi aprobada en outubro de 2017.

Derrogación da reforma do sistema de pensións

A representación da CIG puxo tamén sobre a mesa que as reformas do sistema público de pensións -que atrasaron a idade de xubilación aos 67 anos; desvincularon o incremento das pensións do IPC; ampliaron a 25 o número de anos para calcular a base reguladora; instauraron a aplicación do factor de sostibilidade; atrasaron a idade de acceso á xubilación anticipada e eliminaron, na práctica, a xubilación a tempo parcial- provocaron un enorme deterioro das contías das pensións, que será maior para as pensións futuras, e dificultaron o acceso ás mesmas.

Xunto a isto trasladaron o malestar da CIG pola reforma da xubilación parcial con contrato de relevo que veñen de aprobar o Goberno español e os sindicatos estatais CCOO e UGT, que consideraron un novo retroceso nos dereitos da clase traballadora porque afonda na discriminación e na desigualdade entre as persoas traballadoras.

Por iso demandaron un compromiso do Ministerio na defensa do sistema público de pensións, a derrogación das reformas das pensións e o restablecemento da xubilación parcial aos 61 anos, para o conxunto da clase traballadora coas condicións previas á crise.

Mais tamén solicitaron da Ministra, e por extensión ao goberno, que se impliquen e leven adiante actuacións urxentes e inmediatas na defensa do futuro das fábricas de ALCOA, na resolución do conflito dos mariñeiros de Long Hope e dos emigrantes retornados e urxiron a que o Consello de Ministros aprobe dunha vez o indulto de Carlos e Serafín, que demandaron á maior brevidade posíbel.

Negociación colectiva

O secretario xeral da CIG puxo tamén sobre a mesa a preocupación da central sindical polo desmantelamento da negociación colectiva e os intentos obsesivos de centralización, de estatalización das relacións laborais, xerándose  situacións de inxustiza e producíndose funcionamentos antidemocráticos, que afastan da clase traballadora e dos centros de traballo o poder de decisión e de control sobre as condicións de traballo.

Fronte a iso defendeu propostas para que se respecte o dereito á negociación colectiva no ámbito galego, a través de  marcos normativos e de relacións laborais, nos que a clase traballadora galega teña participación, control e capacidade de incidir e decidir sobre as súas condicións laborais e sociais.

Solicitada unha nova reunión co concelleiro de Persoal

A representante do Comité de Empresa solicitou unha nova reunión co concelleiro de Persoal, para tratar os seguintes temas:

1. Falta de persoal en servizos varios e previsións de contratación.

2. Acordos da Comisión Paritaria pendentes de cumprimento e outros.

3. Prazos de implantación definitiva do sistema de control de presenza no traballo.

4. Convocatoria de axudas sociais 2018.

5. Problemas coa tramitación das horas extraordinarias.

6. Indeminizacións por asistencia a tribunais pendentes de pagamento.

Ademais, tal e como se tratará na reunión do Comité de Empresa que terá lugar mañá, e no caso de que o goberno non lle dea unha solución inmediata á paralización da tramitación dos acordos da Comisión Paritiaria do Convenio Colectivo, proporá no Comité de Empresa a adoptación dun acordo con medidas encamiñadas a solucionar este conflito que leva vixente un ano e medio, practicamente desde a entrada en vigor do propio Convenio colectivo, momento en que o Concello o interpretou de xeito unilateral e se nega a facer efectivos os acordos aos que chega cos representantes dos persoal laboral.

Cinco anos e dúas empresas despois, o Concello de Betanzos segue sen unha Relación de Postos de Traballo actualizada

Cinco anos despois daquel anuncio do goberno local segundo ía contratar unha empresa para a elaboración da Relación de Postos de Traballo e dúas empresas despois, o Concello de Betanzos segue sen Relación de Postos de Traballo actualizada. No caso da primeira das empresas, Galivalia, contratada para tal finalidade foron 21 000 euros os cartos gastados polo Concello, no caso da segunda delas, Quorum económico son 36 300 euros para un contrato que finaliza o vindeiro mes de maio. Ata o momento, e a seis meses da finalización do contrato as negociacións seguen paralizadas, e o total do que prevé gastar o Concello de Betanzos en seis anos de asistencia en recursos humanos para a elaboración do documento son 57300 euros.

Así mesmo, o calendario incluído no prego de contratación está claramente atrasado, posto que segundo a planificación inicial a Relación de Postos de Traballo estaría aprobada en novembro de 2017. Hai que lembrar que era este:

1ª Fase: decembro de 2016 – maio de 2017.

-Deseño e elaboración do borrador inicial de RPT e do Organigrama municipal.

-Fase de información e consultas cos respresentantes dos traballadores.

-Elaboración do borrador provisional de RPT e do Organigrama municipal.

2ª Fase: xuño de 2017 – novembro de 2017.

-Negociación colectiva da RPT e do Organigrama cos representantes sindicais

-Elaboración da RPT e do Organigrama definitivos (consensuados)

-Aprobación dos documentos e entrada en vigor.

3ª Fase: decembro de 2017 – maio de 2018.

-Deseno e elaboración do borrador inicial de Plan de ordenación de RRHH.

-Fase de información e consultas cos respresentantes dos traballadores.

-Elaboración do borrador provisional de Plan de ordenación de RRHH.

-Asistencia na execución da RPT e Organigrama aprobados:

- Aprobación da OEP 2018.

-1ª Convocatoria de prazas (en propiedade, interina, libres, promoción interna)

4ª Fase: xuño de 2018 – novembro de 2018.

-Negociación colectiva do Plan de ordenación de RRHH cos representantes sindicais.

-Elaboración do Plan de ordenación de RRHH definitivo (consensuado)

-Aprobación e entrada en vigor.

-Asistencia  na  execución  da  RPT,  do  Organigrama  e  do  Plan  de  Ordenación  de    RRHH

aprobados:

- 2ª Convocatoria de prazas (en propiedade, interina, libres, promoción interna)

-Execución medidas específicas (I) propostas no Plan de ordenación.

5ª Fase: decembro de 2018- maio de 2019.

-Asistencia  na  execución  da  RPT,  do  Organigrama  e  do  Plan  de  Ordenación  de    RRHH

aprobados:-Aprobación da OEP 2019,

-3ª Convocatoria de prazas (en propiedade, interina, libres, promoción interna)

-Execución medidas específicas (II) propostas no Plan de ordenación.

Esta situación de parálise na valoración dos postos e no camiño da equiparación de salarios prexudica gravemente ao persoal laboral. Non hai que esquecer, que, con carácter xeral, as diferenzas entre os complementos específicos e os complementos de destino do persoal laboral e do funcionariado seguen sendo moi notables, mesmo logo da sinatura do Convenio colectivo no ano 2015, onde as porcentaxes de diferenza salarial por grupos, tendo en conta os salarios máis baixos de cada un dos grupos do persoal laboral e do funcionariado en postos con xornada completa son as seguintes (os datos económicos son tirados dapáxina web do Concello):

FUNCIONARIO	LABORAL	DIFERENZA APROXIMADA
A1	I	-27%
A2	II	-30%
C1	III	-24%
C2	IV	-18%
AP	V	-24%

En termos de retribucións isto tradúcese en que o persoal laboral cobra, de media, uns seis mil euros menos ao ano que o funcionariado, en moitos casos mesmo en postos con similares ou idénticas funcións. As diferenzas varían entre os grupos, mais en todos os casos, tanto comparando os salarios máis altos e os máis baixos de cada grupo de persoal funcionario e laboral nos casos de xornada completa as diferenzas van desde os catro mil euros aos vinte e sete mil euros anuais, sempre en negativo para os traballadores laborais.

Precisamente o máis grave da negociación que o goberno municipal iniciou para unha nova RPT no ano 2017 foi que o documento proposto polo goberno do PSOE incidía na discriminación retributiva entre laborais e funcionarios e non na valoración en igualdade de condicións do complemento de destino e específico, independentemente da relación laboral ou funcionarial.

Non obstante, e a pesar disto, o goberno municipal está a tempo de demostrar que o comprometido coa sinatura do Convenio colectivo no ano 2015 co Comité de Empresa, xusto antes das eleccións locais non era unha simple promesa electoral, e que o inicio do camiño da equiparación salarial entre o funcionariado e o persoal laboral, cuxo primeiro paso era ese novo convenio, tal e como se falaba nas propias comisións negociadoras, non era máis que un dos pasos necesarios para eliminar as discriminacións en función da relación laboral ou funcionarial do Concello de Betanzos. Catro anos despois daquela sinatura o persoal laboral segue cobrando, de media, un 25% menos de salario que o funcionariado e o goberno municipal non deu paso ningún para solucionar esta situación, e o peor, é que no único momento que a puido solucionar, durante a negociación da RPT, avogou por defender criterios que afondasen na discriminación existente.

A CIG solicítalle ao Concello de Betanzos que reúna a Mesa Xeral de Negociación

A urxencia vén motivada pola finalización do ano sen que o goberno municipal convocase a Mesa para decidir os criterios de reparto do incremento das masa laboral do Concello de Betanzos para o ano 2018, que segundo a Lei de orzamentos do Estado para o ano 2018 pode ser dun 0,3%, tendo en conta que o Concello ten superávit. 

Se ben é certo que non é unha grande contía, se son cartos que poden formar parte da partida destinada ao persoal o goberno non debería ter problema en destinalos a esta, tendo en conta que a Administración local ten superávit. É máis, aínda se entende menos como hai pouco máis dun mes se negou a ampliar a partida orzamentaria de axudas sociais nas novas bases destas.

Con respecto a isto hai que lembrar que a propia Lei de orzamentos do estado indica expresamente se pode autorizar este incremento para, entre outras medidas, a implantación de plans ou proxectos de mellora da produtuvidade ou a eficiencia, a revisión dos complementos específicos entre postos con funcións equiparables, a homologación dos complementos de destino ou a achega a plans de pensións.

A importancia dos recoñecementos médicos

O Servizo de Saúde Laboral do Instituto de Saúde Pública e Laboral de Navarra (ISPLN) elaborou un curto de animación co fin de aclarar dúbidas en relación con diversos aspectos dos exames de saúde, como o seu funcionamento, obrigatoriedade, cando deben realizarse, etc., incluídos na vixilancia da saúde da poboación traballadora. 

A iniciativa enmárcase dentro do Plan de Acción de Saúde Laboral 2017-2020, no seu Programa de Vixilancia da Saúde, e ten como obxectivo, segundo o Goberno navarro, animar á poboación para realizar estes exames médicos dada a importancia preventiva que teñen, tanto para os traballadores/as, como para as propias empresas.

Dende o Executivo foral destavcan que os resultados que se obteñen son tamén importantes dende o punto de vista da súa valoración colectiva, de maneira que mediante a análise epidemiolóxica pódese coñecer os postos de traballo ou tarefas da empresa con exposicións a riscos laborais nos que actuar para mellorar as condicións de traballo.

No vídeo infórmase sobre a voluntariedade, a gratuidade, a confidencialidade dos datos obtidos ou a especificidade dos mesmos; así mesmo destaca a utilidade e necesidade da vixilancia colectiva da saúde: o agrupamento dos datos individuais de síntomas ou danos permite: identificar riscos; priorizar os que determinan danos importantes; establecer obxectivos na planificación colectiva; definir indicadores da xestión preventiva; e avaliar se as medidas aplicadas para controlar os riscos foron ou non eficaces,...

Outro dos aspectos nos que o ISPLN quere incidir é a importancia da transmisión de información neste ámbito por parte das empresas e os seus servizos de prevención, tanto aos representantes dos traballadores/as como á sección de Vixilancia da Saúde no Traballo do ISPLN. 

Por último, indícase que os exames de saúde que propoñen periodicamente as empresas, en cumprimento das súas obrigacións de prevención de riscos laborais, diríxense a mellorar a saúde dos traballadores/as e non deben confundirse con actividades dirixidas ao control do absentismo ou á selección de persoal.

As medidas do Goberno español para a xubilación parcial e a industria electrointensiva son inxustas e demasiado lentas

A CIG demanda a derrogación da reforma das pensións e que os Orzamentos Xerais do Estado contemplen rebaixas nos custes eléctricos

A CIG considera inxustas, insuficientes e tardías as medidas aprobadas no Consello de Ministros/as do pasado venres sobre a xubilación parcial e a industria electrointensiva. A central denuncia que coas disposicións recollidas no Real Decreto non se garante o acceso á xubilación aos 61 anos ao conxunto da clase traballadora, nin o mantemento dos postos de traballo nas empresas con altos consumos enerxéticos, polo que insta ao Goberno español a facer as modificacións necesarias.

No relativo á xubilación parcial aos 61 anos con contrato relevo, a CIG advirte do carácter discriminatorio e inxusto da medida, xa que non inclúe a todos os traballadores e traballadoras e ademais de manter as condicións previas, introduce novas restricións ás empresas e ao seu persoal. "O Goberno español elimina na práctica este dereito para o conxunto da clase traballadora privando deste a moitos traballadores/as que padecen  unhas condicións laborais precarias e moi penosas (construción, servizos, etc.)", apunta o secretario xeral da CIG, Paulo Carril, quen lembra que hai unhas semanas a central sindical remitiu ao Ministerio de Traballo centos de manifestos de comités de empresas esixindo a derrogación da reforma das pensións de 2011 e manter este dereito para todos os asalariados e asalariadas.

Engade que haberá que cuantificar tamén o alcance real do Decreto na propia industria, tendo en conta que, nestes momentos, un de cada tres traballadores/as nos cadros de persoal son man de obra indirecta (que realiza labores administrativas e técnicas), a cal non se vería afectada por esta medida. Ao tempo, parte importante das actividades das empresas principais sufriron un proceso de  externalización, a consecuencia do que agora o persoal que realiza estas tarefas pertence a empresas multiservizos, ETTs, etc., "polo que tamén quedan fóra do acceso á xubilación parcial con contrato relevo".

Hai que derrogar as reformas das pensións

Fronte a esta medida discriminatoria, CIG volve reclamarlle ao Goberno español a derrogación das reformas das pensións de 2011 e 2013 e o restablecemento da xubilación parcial aos 61 anos nas condicións que existían previamente. A CIG avaliará as medidas legais e sindicais a tomar ante esta grave inxustiza.

O secretario xeral da CIG destaca  que Galiza precisa rexuvenecer os cadros de persoal, como medida real de creación de postos de traballo para rematar co desemprego e o drama da emigración. Mais tamén, continúa Carril, "é preciso aumentar os ingresos da Seguridade Social e do sistema público de pensións con máis cotizantes, e iso pasa por ofrecer traballo digno aos nosos mozos e mozas, que regrese toda a mocidade que emigrou por mor da crise, e por derrogar as reformas laborais para que favorecer unhas condicións e uns salarios xustos. Só así faremos máis forte o noso sistema público de pensións".

Os Orzamentos Xerais deben contemplar medidas para a industria electrointensiva

No relativo á creación dun estatuto de empresas electrointensivas, a CIG considera que é un paso adiante para recoñecer as características específicas deste tipo de industrias con altos consumos de enerxía, mais "as propostas contidas no RD son  insuficientes e moi lentas". Os seis meses de prazo que marca o decreto "supoñen un prazo demasiado longo, especialmente no caso de Alcoa, se temos en conta os tempos de negociación dos EREs e a falta de vontade da multinacional para paralizar os expedientes".

Para o secretario xeral da CIG, o Executivo español debe presentar propostas con prazos e partidas concretas, e a efectivizar de inmediato a través dos Orzamentos Xerais do Estado para 2019, toda vez que o PSOE vén de anunciar a presentación do proxecto de contas en xaneiro próximo. Para a central sindical as medidas urxentes que o Goberno podería aplicar nestas contas para favorecer unha tarifa industrial estábel e predicíbel (e con garantías de mantemento dos empregos máis alá dos tres anos establecidos no RD), pasarían por:

- Modificación do sistema de tarifas eléctricas para as industrias electrointensivas, liberándoas de pagar as peaxes que non teñan unha relación directa co funcionamento do sistema eléctrico. Este custe deberá ser asumido polos Orzamentos do Estado.

- Tamén con cargo aos Orzamentos do Estado, as industrias electrointensivas terán a máxima compensación permitida pola UE, por C02, por competir con industrias semellantes instaladas neutros lugares do mundo onde non se limitan as emisións de dióxido de carbono.

- Para producir unha rebaixa xeral no prezo da electricidade, sen que repercuta no funcionamento do sector eléctrico, haberá que retirar do mercado maiorista (pool), as centrais hidráulicas e nucleares, que pasarán a cobrar por custes recoñecidos aprobados a proposta da CNMC.

- Para compensar esta rebaixa e o esforzo social que implica pasar as peaxes non abonadas polas industrias aos orzamentos, as CIG defende que as empresas electrointensivas que se acollan a este sistema tarifario terán a obriga de realizar inversións e melloras nos procesos produtivos para manter e ampliar o nivel de emprego directo. Así mesmo, as empresas acollidas a esta tarifa terían que pular polas condicións laborais e sociais nos convenios colectivos, que deberán ser actualizados, como mínimo, co IPC anual.

- Até entrada en vigor desa nova tarifa, manteranse, pero só con carácter transitorio, para as industrias electrointensivas as poxas anuais da interrompibilidade, mantendo a media dos importes dos últimos anos, cos mesmos bloques e recuperando o preaviso de parada de 2 horas.

Esta proposta xa foi trasladada pola CIG ao Goberno español, galego e á patronal estatal das empresas electrointensivas o pasado mes de outubro.

A CIG exíxelle ao Goberno do Estado que estableza xa o rexistro obrigatorio de xornada

Denuncia a “dilación innecesaria” e lembra que foi aprobado en 2017 polo Congreso

O 13 de xuño de 2017 a CIG remitía aos grupos do Congreso dos/as Deputados/as unha iniciativa para modificar a lexislación estabelecendo o rexistro obrigatorio da xornada laboral. A central sindical optaba por esta medida logo de anos loitando pola súa implantación e despois de que a xustiza española dera para atrás á obrigatoriedade de implantala.

Aos dous días o PSOE presentaba unha proposta no sentido da achegada pola central sindical e, uns días despois, EH Bildu outra. Tras do seu debate, o Congreso dos Deputados/as  aprobou, en outubro do 2017, a modificación legal para que o rexistro fose obrigatorio, histórica demanda da CIG. PP e Ciudadanos bloquearon cos seus votos en contra a posta en marcha desa modificación legal.

Hai apenas un mes facíase público que o goberno ten preparado o borrador desta reforma que contempla a obriga das empresas a rexistrar a xornada de cada traballador e traballadora a diario, incluíndo o horario concreto de entrada e saída, e a remitir esa información mensualmente ás/aos representantes sindicais.

Contra a flexibilidade horaria, as horas extraordinarias e a fraude 

En xaneiro e febreiro de 2010 a CIG convocaba concentracións diante dos principais bancos de distintas cidades galegas para denunciar os acordos de “flexibilidade horaria” que se estaban impoñendo nos grandes bancos coa complicidade de CCOO e UGT. Acordos que remataban coa xornada regulada, dando paso ao traballo por obxectivos e que consagraban a impunidade para realizar milleiros de horas extras.

Horas que eran e son unha fraude á Seguridade Social e a Facenda, xa que non se cotizan, mais que tamén eran e son unha fraude ao persoal desas entidades, porque máis do 60% das horas extras nin se pagan nin se cotizan e, ademais, impiden a conciliación da vida laboral e persoal das traballadoras e traballadores.

Cando esas entidades bancarias e sindicatos chegaron a estes acordos a CIG propuxo xa a creación dun sistema de control horario que non foi aceptado. Foron as distintas Inspeccións de Traballo as que levantaron actas en base ás nosas denuncias e iniciaron procedementos de sancións por extensión ilegal de xornada. Pero seguiron sen se implantar sistemas de control horario e de rexistro de horas.

A CIG puxo en marcha campañas e seguiu desenvolvendo mobilizacións, ademais de presentar demandas contra os bancos. Inicialmente a Audiencia Nacional deu a razón á central sindical, pero foron precisamente os bancos rescatados (Abanca e Bankia) quen recorreron ao Supremo. Entre mentres, as patronais bancarias abriron –en 2017- procesos de negociación, que se deron por rematados sen acordo despois do fallo do Tribunal Supremo –emitido a raíz do recurso antes mencionado-, que lles deu a razón.

A partir de aí preparouse a iniciativa que posteriormente aprobou o Congreso e que deu no borrador que hoxe ten o goberno sobre a mesa para o control horario obrigatorio.

Foi pois un longo periplo e un intenso traballo en defensa dos dereitos das traballadoras e traballadores, non só do sector bancario senón tamén doutros sectores como o de Servizos, onde o persoal sofre unha desregulación horaria, ou extensión ilegal da xornada máis propia do século XIX, no comercio, en grandes superficies ou en supermercados, entre outros.

Por iso a CIG considera indecente que haxa agora organizacións sindicais que pretendan apropiarse en exclusiva do traballo feito por esta central sindical, mais tamén denuncia que desde o goberno se remitira esa proposta a esoutras organizacións sindicais, pero non se fixera chegar ao noso sindicato que foi quen, desde hai máis de 20 anos, vén denunciando esta situación e reclamando un rexistro de xornada efectivo para rematar coa precariedade, coa fraude á Seguridade Social, a Facenda e ás propias traballadoras e traballadores.

Así, a CIG exixe ao goberno que poña en marcha a modificación antifraude, instada pola organización sindical e aprobada polo propio Congreso dos Deputados/as e deixe de utilizala propagandisticamente.

Resumo do Comité de Seguridade e Saúde (10 de decembro de 2018)

Achegamos un pequeno resumo dalgúns dos temas máis relevantes do Comité de Seguridade e Saúde que tivo lugar onte, 10 de decembro de 2018:

Informe das baixas laborais

O Concello achegaralles aos delegados de prevención os informes das baixas laborais tanto derivadas de accidentes laborais como de continxencias comúns. Así mesmo, os accidentes laborais que dean lugar a baixa ou non serán investigados e informados polo Servizo de Prevención Alleo a partir de agora, tal e como procede, para tomar as medidas que correspondan.

Avaliacións de riscos laborais dos centros de traballo.

O Servizo de Prevención Alleo achegou a avaliación de riscos laborais e a planificación da actividade preventiva do Centro de Formación Ocupacional, posto que era o centro de traballo máis complexo pola multiplicidade de espazos e traballos diferentes, así mesmo, lembrou que derivada da avaliación hai unha planificación e un prazo responsable para a súa execución, e canto ás máquinas insistiu en que hai varias sen marcado CE e que non están homologadas, por tanto, non se poden utilizar e habería que contratar unha OCA que emita un informe e lles dea un visto bo ás máquinas para que se poidan utilizar. Por outro lado, comprometeuse a que para a vindeira reunión do Comité de Seguridade e Saúde estarán listas as avaliacións do resto dos centros de traballo.

A CIG solicitou que o Concello realice, así mesmo, as avaliacións de riscos psicosociais, unha vez que estean elaboradas estas pendentes.

Plans de emerxencia dos centros de traballo

Onte mesmo realizouse o primeiro simulacro de incencio do edificio Liceo e no Comité acordouse que o resto de plans de emerxencia dos centros de traballo estarán listos para a reunión do 12 de marzo de 2019.

Inclusión da revisión de próstata e xinecolóxicas nas revisións médicas

Acordouse a inclusión da revisión de próstata e xinecolóxica nas revisións médicas do ano 2019, tal e como vén recollido no Convenio colectivo e propuxo a CIG.

Protocolo contra o acoso laboral

A CIG fixo unha proposta de Protocolo contra o acoso laboral, para que poida ser aprobado na reunión do Comité de Seguridade e Saúde do vindeiro 12 de marzo. O prazo para que os membros do Comité fagan achegas está aberto ata o vindeiro 15 de xaneiro. A proposta da CIG vai na liña da xa presentada na Comisión Paritaria de Igualdade pola CIG no pasado mes de xullo, onde se aprobou o protocolo contra o acoso sexual, por razón de sexo, e identidade no Concello de Betanzos e que proximamente se repartirá entre os traballadores e traballadoras.