24/11/14

O Concello de Betanzos, exemplo de morosidade

Que o Concello de Betanzos é moroso nas débedas co seu persoal xa non é nada novo, agora, que gaste os cartos de todos os cidadáns e cidadás indo continuamente ao xulgado por culpa da súa pésima política na xestión do persoal comeza a ser un pouco insultante.

Non é a primeira vez que varios compañeiros e a propia CIG se vén na obriga de solicitar as execucións de sentenza ante a actitude de ouvidos xordos que o goberno encabezado polo alcalde amosan ante as sentenzas que lle veñen do xulgado do Social da Coruña. Primeiro foron seis compañeiros readmitidos que tiveron que solicitar a execución de setenza case un ano despois e múltiples promesas trapalleiras por parte do goberno municipal de que tal ou cal mes ían cobrar, logo foi todo o persoal laboral que aínda por riba de ter que ir ao xulgado para que lle devolvesen 14 días da paga roubados en 2012 no canto de amañalo sen pasar polo social, tivo que volver para executar a sentenza porque pasaban os meses e seguía sen cobrar. 

Agora son dous compañeiros con sentenza desde hai sete meses que seguen sen cobrar os salarios de tramitación logo de que o despedimento se declarase improcente. Meses cargados de promesas inútiles de que van cobrar e que fixeron que houbese que solicitar a execución da sentenza unha vez máis, o peor, é que a semana pasada o Concello tivo a cara de nin sequera presentarse no Xulgado do Social á segunda vista con motivo da execución da sentenza alegando que lle faltan papeis doutro organismo e o que retrasou a nova vista até febreiro. ISTO ROZA O ESCÁNDALO E O ESCARNIO COS COMPAÑEIROS AOS QUE LLES DEBE CARTOS E DEBERÍALLE CAER AO GOBERNO MUNICIPAL A CARA DE VERGOÑA POLA PÉSIMA XESTIÓN porque é demasiado raro que en todos estes meses outra administración non lle entregue papeis que solicita o Concello, ao mellor é que os solicitou tarde, mal e arrastro non cando readmitiu ao persoal, como debería... mais en todo caso parece que ao alcalde ben pouco lle importa ir unha e outra vez ao xulgado porque os cartos non saen do seu peto, xa que tendo en conta que nos orzamentos que o goberno municipal aprobou de xeito totalitario e sen contar con ninguén en Xunta de Goberno nos pasados meses recollían unha partida específica para pagar esta débeda co persoal, e a día de hoxe, a un mes de que acabe o ano, non soltaron un peso e non temos nin idea de porqué seguen retendo eses cartos que xa non son seus, son dos traballadores, por tanto, que llos devolvan dunha vez e que deixen de ser morosos co persoal!

Aquí tedes unha pequena selección das novas relacionadas con este tema que publicamos nos últimos tempos e que demostrar a actitude que o Concello mantén nos procesos xudiciais que lles obriga a abrir aos seus propios traballadores e traballadoras para defender os seus dereitos:

O Concello adebeda máis de 60 000 euros a dous traballadores readmitidos



Mentira tras mentira... e houbo que volver ao xulgado

A CIG solicitará a execución da sentenza dos 14 días da paga de 2012 no caso de que o Concello non pague proximamente




19/11/14

Afecta o estrés á capacidade de tomar boas decisións?

Psicosocial

Seguro que si, pero de forma distinta se es home ou muller. Os neurocientíficos teñen descuberto evidencias que suxiren que, cando a presión aparece, as mujeres aportan fortalezas únicas á toma de decisións. Neste artigo, cítanse os traballos de 8 investigadores de 6 universidades, 4 estudos con persoas e 2 casos reais.

Mara Mather, neurocientífica cognitiva da Universidade de California do Sur, e Nichole R. Lighthall, neurocientífica cognitiva da Universidade de Duke, son dúas dos moitos investigadores que atoparon que, en circunstancias normais, cando todo é discreto e manexable, os homes e as mulleres  toman decisións sobre o risco de maneira similar. Reúnen a mellor información que poden, sopesan os custos potenciais contra ganancias potenciais, e logo elixen como actuar. Pero engadir tensión á situación -no laboratorio facendo os participantes mergullaron mans en auga a 2 graos- os homes e as mulleres comezan a separarse.

A Dra. Mather e o seu equipo ensinan á xente un sinxelo xogo de xogo de computador, no que se conseguen puntos para inflar globos dixitais. Canto máis se infla cada globo, maior é o seu valor, e maior o risco de rebentalos. Cando estaban relaxados, homes e mulleres tomaron riscos similares e promediaron un número similar de globos rebentados. Pero despois de experimentar a auga fría, as mulleres tensas detivéronse antes, para cobrar as súas ganancias. Os homes tensos fixeron todo o contrario. Eles mantiveron o bombeo -no estudo cunha media de ao redor do 50% máis que as bombas das mulleres- e arriscaron máis. Neste experimento, a asunción de riscos dos homes fíxolles gañar máis puntos. Pero este non foi sempre o caso.Noutro experimento, os investigadores pediron aos participantes de debuxar cartas de varias cubertas, algunhas das cales eran seguras, proporcionando frecuentes recompensas pequenas, e outras de risco, con recompensas pouco frecuentes pero máis grandes. Os homes máis tensos debuxaron un 21 por cento máis cartas de risco que dos seguros, en comparación coas mulleres máis tensas, perdendo máis ao final.A través dunha variedade de apostas, os resultados foron os mesmos: Os homes tomaron máis riscos cando estaban tensos. Centráronse máis en grandes vitorias, mesmo cando eran custosas e menos probables.

Os niveis da hormona da tensión, o cortisol, parecen ser un factor importante, de acordo con Ruud van dean Bos, un neurobiólogo da Universidade de Radboud nos Países Baixos. El e os seus colegas atoparon que a tendencia a tomar máis riscos cando están baixo presión é máis forte nos homes que experimentan un aumento maior de cortisol. Con todo, nas mulleres atopouse que cun lixeiro aumento de cortisol parecía que realmente melloraban o rendemento na toma de decisións.

Nun estudo de 2007, Stephanie D. Preston, unha neurocientífica cognitiva da Universidade de Michigan, e os seus colegas dixeron a un grupo de persoas que despois de 20 minutos terían que dar unha charla e que serían xulgados polas súas habilidades na súa forma de falar. Pero en primeiro lugar, tiveron que xogar un xogo de azar. Estando ansiosos, tanto homes como mulleres inicialmente tiñan máis dificultades para tomar boas decisións no xogo.Pero canto máis se achegaba o momento estresante de falar, máis melloraron as mulleres na toma de decisións. As mulleres tensas tenden a tomar decisións en busca dos éxitos máis pequenos, máis seguros. Non así os homes tensos. Canto máis se achega o final do xogo, máis cuestionable se volve a toma de decisións dos homes, que arriscaban moito pola pequena posibilidade dun gran logro.Os homes tamén eran menos conscientes de que utilizaran unha estratexia arriscada. Nos últimos minutos do xogo, o doutor Preston interrompeu a cada persoa inmediatamente despois de que el ou ela acabasen de perder diñeiro. Preguntou ás persoas que cualificasen cuán arriscada foi cada unha das súas posibles opcións, incluíndo a última sen éxito que acababan de facer. As mulleres eran máis propensas a cualificar como pobre a súa estratexia perdedora.

Nun interesante estudo, un equipo dirixido por Livia Tomova e Claus Lamm, da Universidade de Viena, que analiza tres experimentos baixo condicións de tensións, as mulleres tiveron máis empatía cos demais. Nun, a xente chegou a través dunha cortina e tocaron algo agradable, como unha pluma ou unha bóla de algodón, ou algo desagradable, como un fungo viscoso ou unha babosa de plástico. Cada persoa puido ver unha imaxe do que el ou ela estaban a tocar, e o que outra persoa estaba a tocar a un par de metros de distancia, e tiveron que cualificar o agrado das súas respectivas experiencias. Polo xeral, as persoas comparten a experiencia da outra persoa coa súa propia -se estou a tocar algo agradable, entón vou avaliar a experiencia babosa da outra persoa mellor do que o faría normalmente.Para as mulleres foi máis fácil empatizar e tomar perspectiva da outra persoa. Todo o contrario sucedeu para os homes tensos, que se volveron máis egocéntricos: "Se estou a acariñar unha peza de seda, a lingua de vaca que estás a tocar non pode ser tan mala".

Por suposto, só porque funciona desta maneira nun laboratorio, non significa que teña que suceder o mesmo no mundo real desordenado. As organizacións coas mulleres encargadas de tomar decisións, tómanas menos arriscadas e máis empáticas en circunstancias estresantes?Algunhas evidencias suxiren que si o fan. Credit Suisse examinou case 2.400 corporacións globais de 2005 a 2011 -incluíndo os anos anteriores e os inmediamente posteriores á crise financeira- e atopou que as empresas de gran capitalización con polo menos unha muller nas súas xuntas superaron ás empresas comparables con todas as persoas masculinas nas súas xuntas, nun 26%.

Algúns poderían supor que as xuntas con algunha muller deben ser excesivamente cautelosas antes da crise financeira de 2008, tal como foi o caso co experimento do globo. Non é así. De 2005 a 2007, Credit Suisse tamén atopou que as accións de empresas con mulleres nos seus consellos de administración igualaron o das empresas en que só había homes no seu consello. Nada perdido, pero moito ganado.

Por desgraza, o que adoita ocorrer é que ás mulleres pídeselles que levar só durante os períodos de tensión intensa. Chámase "o precipicio de vidro", un fenómeno observado por primeira vez pola profesora K. Michelle Ryan e o profesor Alex Haslam da Universidade de Exeter, que agora está na Universidade de Queensland, no que se lles pide ás mulleres altamente cualificadas dirixir as organizacións só en tempos de crises. Pense en María T. Barra en xeral Motors e Marissa Mayer en Yahoo, que foron traídas só despois de que a situación comezara a desmoronarse. Se máis mulleres fosen tomadoras de decisións clave, tal vez as organizacións poderían responder con eficacia ás pequenas tensións, en lugar de deixar que se convertan en grandes.Non podemos facer que os grandes postos de traballo no goberno ou calquera negocio sexan menos estresantes. Pero podemos asegurar que cando a presión aumenta, haxa un mellor equilibrio entre a adopción de grandes riscos e conseguir un progreso real.

Artigo publicado no New York Times por Therese Houston, Faculty Development Consultant, Seattle University.

Fonte: AEPSAL, Asociación de especialistas en prevención e saúde laboral.

Ligazón ao artigo  Therese Huston. The New York Times. 17 de octubre de 2014. (en inglés)


O Concello declara a non existencia de infraccións na denuncia realizada por dous delegados da UGT a unha compañeira da CIG

O Concello comunicáballe hai uns días á compañeira delegada da CIG que foi expedientada inxustamente o arquivo das actuacións ante a inexistencia das infraccións disciplinarias das que foi acusada polos delegados da UGT, José Ángel Montes e José Luis Sobrino.

Desde a Sección sindical da CIG queremos darlle os parabéns á nosa compañeira porque finalmente se fixo xustiza e lamentamos que o Concello se prestase ao perverso xogo que iniciaron os delegados da UGT e demostrase un trato desigual entre situacións similares na apertura de expedientes, non esquecemos que os únicos dous expedientes abertos nesta lexislatura foron a afiliados ao noso sindicato e ambos quedaron en nada cando se decataron de que se equivocaran, e cando a presidenta do Comité, da CIG, informou por rexistro e solicitoulle ao Concello que fixese o oportuno co secretario municipal o alcalde fixo caso omiso.

Deixámosvos a Resolución que emitiu a Alcaldía que indica expresamente:

"Declarar a non existencia de infraccións disciplinarias como consecuencia da denuncia formulada pola Sección sindical da UGT deste Concello, contra dona Raquel Fernández Rodríguez, debéndose proceder ao arquivo das actuacións".

Con este desgradable episodio péchase un capítulo máis de discriminación neste Concello, desta volta á hora de abrir expedientes por parte do alcalde, e fica patente que o obxectivo dalgúns delegados doutros sindicatos non é a defensa dos intereses do colectivo do persoal laboral senón o ataque inxusto e gratuíto a quen os defende.

Agora, a nosa compañeira, resérvase o dereito de iniciar as accións legais que considere oportunas tendo en conta que ficou demostrado que foi acusada en falso, ademais de insultada e calumniada publicamente pola Sección sindical da UGT do Concello de Betanzos.

Convocatoria de axudas sociais ano 2014

O Concello vén de publicar a convocatoria de axudas sociais correspondente ao ano 2014, podedes consultar as bases aquí:



Podedes descargar tamén o modelo de solicitude aquí:




Un ano máis pasa e o Concello non foi quen de negociar unhas novas bases de axudas sociais que respondan a criterios verdadeiramente sociais, tal e como leva anos prometendo aos representantes dos traballadores, logo da súa solicitude, e como mesmo se acordou en pleno ao inicio da lexislatura. Esta demanda do actual do Comité de Empresa leva anos sendo adiada polo goberno municipal sen escusa ningunha, porque se houbese vontade non resultaría nada complicado convocar a Mesa Xeral de Negociación para negociar unhas novas bases máis xustas e que os cartos repartidas en base a criterios sociais.

Por parte da CIG, e a pesar de que o goberno municipal prometeu en múltiples ocasións que estaban dispostos a negociar esas novas bases e demostrou cos feitos noutras tantas que non é así, seguiremos insistindo en que o reparto das axudas debe ter un criterio social e non lineal, como na actualidade, cando as abismais diferenzas salarias existentes entre persoal laboral e funcionariado e entre o propio persoal laboral supoñen unha discriminación de facto que aumenta cun reparto lineal dunhas axudas supostamente creadas para axudar economicamente ao persoal con determinados gastos.

07/11/14

Novas solicitudes con respecto aos contratos, desta volta sobre o Conservatorio e a Escola Municipal de Folclore

O Comité un ano máis, e xa van tres, pregúntalle ao Concello sobre estas novas contratacións sen proceso selectivo e á marxe da legalidade de contratación na Administración pública. 

A maiores durante anos o Concello leva incorrendo nun claro agravio discriminatorio dunha parte do persoal destes servizos, o que só está contratado durante o curso escolar, non só fronte a algúns dos propios compañeiros e compañeiras contratados ao longo de todo o ano nos mesmos departamentos senón  tamén con respecto ao resto de todo o persoal laboral deste Concello ao pagarlles unhas retribucións claramente moi superiores ás recollidas no convenio e descolgando deste o Concello de xeito unilateral a un colectivo de traballadores para beneficialos fronte a todo o resto.

O certo é que, a fin de contas, o Concello, con este tipo de decisións, distingue claramente entre o persoal que privilexia e o que discrimina, ignora abertamente o recollido na normativa aplicable aos laborais do Concello en materia de retribucións, é dicir o convenio colectivo, e vulnera o dereito de negociación cos representantes xa que aplica unhas retribucións decididas unilateralmente e en base a uns criterios descoñecidos e sobre os que nin informa aos representantes dos traballadores.

Descoñecemos quen informa positivamente a unhas contratacions á marxe da existencia de procesos selectivos na Administración pública, e quen informou sobre a pertinencia de descolgue das retribucións do convenio colectivo a determinados traballadores para que cobren o triplo que o resto, pero o que está claro é que quen contrata é o Concello e que asina é o alcalde, por tanto xa sabemos quen escolle o persoal de primeira e de segunda, porque a fin de contas esa é a elección. 

"Sempre se fixo así" é un frase moi escoitada neste Concello, mais non hai que esquecer que iso non implica que se fixese ben, simplemente que todo foi tirando mentres ninguén cambiou as cousas, mais se algo nos teñen ensinado estes anos de xente dicíndonos que aquí non había nada que facer é que non é que haxa moito, é que hai moitísimo que facer, só que é un traballo sindical a longo prazo e onde se tardan en ver os resultados, mais desistir desde o principio nunca foi a nosa opción.

Entendemos que esta mellora dunha parte do persoal con respecto ao resto é realizada polo alcalde ano tras ano porque é consciente de que os salarios do persoal laboral son moi baixos, e aí concordamos, por iso, o que debería facer é igualar os de todo o persoal para non discriminar e demostrar que o Concello tamén tenta dar os pasos necesarios para tratar a todos os traballadores e traballadoras por igual e mellorar a súa situación, que cada vez é peor ao agravarse polo proceso de privatización ao que os distintos gobernos veñen sometendo desde hai anos ás Administracións públicas.

Deixámosvos aquí a solicitude rexistrada con respecto a este tema, o certo é que o Concello nunca responde a este tipo de solicitudes de información, é curioso, así como entrega documentación doutros procesos cando se require neste caso nunca respondeu nin achegou nada, quizais é porque hai de razón en que as irregularidades rodean estes contratos, a fin de contas, como se ve, os empregados sempre somos os prexudicados e o Concello segue a facer o que lle peta.

Informe SESPAS sobre crise económica e saúde mental

Psicosocial

Os informes SESPAS (Sociedade Española de Saúde Pública e Administración Sanitaria) realízanse cada dous anos desde 1998 por profesionais e científicos sobre grandes temas e debates sanitarios e sociais; teñen unha notable proxección sobre a determinación de políticas sociosanitarias no Estado español, o desenvolvemento de estratexias cara á saúde da poboación e están dirixidos ao sistema sanitario. O informe SESPAS 2014, cuxo título é: "Crise económico-financeira e saúde en España. Evidencia e perspectivas" ocupa 146 páxinas e analiza o impacto da crise na saúde e os comportamentos relacionados con ela. Analiza tamén os cambios no sistema sanitario español por mor das medidas adoptadas para afrontar a crise e valorar o seu posible impacto na saúde.

Dentro do informe, nun dos apartados titulado: "Crise económica e saúde mental", estudáronse diversas características de 5.876 pacientes, correspondentes a 1.175 médicos de atención primaria durante o ano 2010, co obxectivo de determinar as consecuencias das crises económicas sobre a saúde dos ciudadanos. 

Algunhas das conclusións do estudo son as seguientes:

- Os trastornos do estado de ánimo aumentaronun 19% aproximadamente entre 2006 e 2010, os trastornos de ansiedade, un 8%, e os trastornos por abuso de alcol, un 5%.

- O desemprego e os factores asociados están relacionados cunha maior prevalencia de trastornos mentais en xeral e de depresión en particular;as persoas desempregadas presentan un risco entre dous e sete veces maior de padecer depresión.

- Existe un risco do 3,1% de padecer depresión atribuído ao desemprego.

- Apreciouse un incremento na prevalencia dos trastornos mentais do 21% nas mulleres e do 21,7% nos homes entre os anos 2006 e 2010.

-O incremento relativo dos trastornos mentais entre 2006 e 2010 en España foi do 1,83% en relación coa depresión menor e do 2,34%, en relación coa depresión maior.

- A venda de psicofármacos aumentou un 4% e, en concreto, a venda de antidepresivos aumentou un 10%, aproximadamente.

- O desemprego constitúe o factor de risco máis importante para o aumento da dependencia do alcol nas mulleres durante o período de crise.

O informe conclúe con algunhas propostas para reducir o impacto da crise na saúde mental: incrementar os servizos comunitarios e as políticas activasde emprego, reducir o consumo de alcol, e previr condutas suicidas, en especial, na poboación nova.

Fonte: INSHT



Un novo informe mostra como xestionan a tensión os lugares de traballos saudables


Axencia Europea para a Seguridade e a Saúde non Traballo

O informe recoñece a complexidade da relación entre a saúde e o traballo, e admite que se necesita apoio práctico para facer posible un cambio. Ofrece un panorama xeral das condicións laborais e a incidencia dos riscos psicosociais en Europa, analiza a forma de xestionar os riscos no traballo e esboza intervencións políticas.

Unha cuarta parte dos traballadores en Europa afirman sentirse tensos no traballo durante a totalidade ou a maior parte do tempo, e unha proporción similar declara que o traballo afecta negativamente á súa saúde. Os riscos psicosociais -por exemplo, tarefas monótonas, alta intensidade de traballo, prazos axustados, desequilibrio entre a vida laboral e persoal, violencia e acoso do público ou dos compañeiros- contribúen á tensión laboral.

Un novo informe, publicado como parte da campaña europea «Traballos saudables: Xestionemos a tensión» achega unha ampla visión sobre os riscos psicosociais nos traballos europeos e ofrece ideas sobre o camiño a seguir tanto a nivel político como empresarial, todo iso ilustrado con exemplos reais e casos prácticos.
Psychosocial risks in Europe: Prevalence and strategies for prevention (Riscos psicosociais en Europa: Prevalencia e estratexias de prevención) foi publicado conxuntamente pola Axencia Europea para a Seguridade e a Saúde no Traballo (EU-OSHA) e a Fundación Europea para a Mellora das Condicións de Vida e de Traballo (Eurofound).

O informe  presentado en Bruxelas o 16 de outubro no marco dun seminario que reúne a responsables políticos, profesionais da seguridade e a saúde no traballo (SST), investigadores e representantes da patronal e sindicatos de toda Europa para debater e compartir enfoques co obxectivo de prestar apoio aos lugares de traballo en toda Europa na xestión dos riscos psicosociais. No contexto da prolongación da vida laboral, a redución da prevalencia do risco psicosocial no traballo é esencial. Os responsables políticos deben considerar os riscos psicosociais específicos para os diferentes grupos de traballadores, incluídas as mulleres, a fin de mellorar as condicións laborais de todos.

Aínda que menos persoas afirman traballar demasiadas horas, tal como se presenta no informe, a inseguridade laboral aumentou en toda Europa, e nalgúns países a intensidade do traballo incrementouse nas empresas con dificultades por motivo da crise económica. A tensión laboral a miúdo considérase como un tema «delicado» ou «difícil» -unha percepción que, con todo, pode variar dun país a outro-. En particular, os directivos das pequenas empresas teñen dificultades para facer fronte aos riscos psicosociais por falta de recursos ou coñecementos.


Fonte: Axencia Europea para a Seguridade e Saúde no Traballo


Estamos mental e fisicamente preparados para traballar máis aló dos 60?

PSICOSOCIAL

Imos traballar máis anos, si ou si, pero estamos física e mentalmente preparados?, lanza ao aire Manuel Velázquez, xefe de Sección de Traballo e Seguridade Social de Bizkaia e membro do Observatorio Vasco de Acoso Moral. Xa que parecemos condenados a alargar a idade laboral e as empresas arrastran cadros de persoal cada vez máis envellecidas, este Observatorio, xunto ao Colexio de Avogados de Bizkaia e a Academia de Ciencias Médicas de Bilbao, abriu o melón e caldeou o debate sobre como lograr un traballo sustentable para os traballadores maiores de 55 anos.

Non tiren a toalla. Fronte a todo pronóstico, saiban que o bo rolo laboral alarga a vida e reduce a tendencia a padecer enfermidades mentais como o alzheimer. Canto máis traballes, máis tempo vives?, expuxo onte Consol Serra, doutora do Hospital do Mar de Barcelona e profesora da Universidade Pompeu Fabra. “O traballo pode ser fonte de benestar sempre que teñas un bo ambiente psicosocial de relacións persoais e que o traballo sexa creativo. Iso aumenta a túa calidade de vida e os anos que vives”, sentenciou.

Por exemplo, os traballadores que optan por atrasar a súa xubilación adoitan ser menos propensos a desenvolver alzheimer e outras formas de demencia. Os datos confirman que existe unha redución do 14% na detección de alzheimer nas persoas que se xubilaron aos 65 anos sobre aquelas que se xubilaron aos 60. Non é tan optimista o neurólogo bilbaino Juan José Zarranz. “Efectivamente, sempre se viu unha relación entre as persoas que se manteñen ben mentalmente e as que se manteñen activas. Iso é moi favorable para manter a saúde do cerebro, pero non é tanto porque sigan traballando senón porque se manteñen activas exercitando a mente, xa sexa lendo, facendo crucigramas ou xogando ao xadrez...”, explica.

Con case o 40% da poboación española maior de 50 anos, unha porcentaxe que subirá dez puntos nos próximos anos, os desafíos multiplícanse. Como conseguir que o traballo sexa sustentable para aguantar no tallo até os 67 ou 70 anos? “Pois con medidas de prevención de riscos laborais, flexibilizando xornadas a medida das capacidades do individuo e facendo políticas para que os traballadores se vaian reciclando e ocupen postos máis compatibles coas súas aptitudes”, responde convencido Velázquez.

Porque, empeñándose en ver o vaso medio cheo, hai cousas que os traballadores maiores fan mellor que os máis novos. “Son as que esixen maior experiencia e capacitación técnica. Os maiores teñen mellor comprensión dos problemas, fixan mellor unha estratexia de actuación, son máis responsables, máis prudentes á hora de actuar. Son aspectos positivos que xera a idade”, precisa Velázquez.

Acoso laboral

Unha pregunta flota no ambiente: Como encaixan estas aspiracións nunha sociedade na que os traballadores maiores están estigmatizados? Como leva un sexagenario o traballo nun contexto no que rendeu que a idade é un elemento negativo no emprego? Pois mal porque a idade convértese en motivo de discriminación laboral. “Houbo sentenzas moi soadas en entidades bancarias ou grupos multinacionais que querían xubilar aos 55 ou 56, e produciuse ese acoso laboral para que se acollan a plans de xubilación que en teoría son voluntarios”, afirma Velázquez.

Esther Pomares, profesora de Dereito Penal na Universidade de Xaén, aclara que ademais se dá o agravante de que “para esa discriminación por razón de idade, o Código Penal non ofrece ningunha resposta específica. No delito de acoso laboral, tampouco se prevé a idade como factor discriminatorio”. Iso conleva que o traballador que sofre ese mobbing atópase totalmente desamparado e desprotexido pola lei “e disuádaselle á hora de denunciar”.

“O acoso discriminatorio como tal non está regulado no Código Penal, aínda que contemplado na lexislación laboral”, subliña. Por iso, as condenas por malos tratos por razón de idade prodúcense exclusivamente pola vía laboral e non pola vía penal, “xa que o lexislador desatendeu iso”, insiste Pomares. “É probable que exista discriminación pero igual se justifica cun concepto de produtividade ou de rendibilidade que acabará prexudicando ao traballador”, resalta a profesora.

Perda de capacidade laboral

Pero ademais dos despedimentos por idade, as empresas enfróntanse a un reto de proporcións históricas, dispor de cadros de persoal activos que peitean moitas canas. E se hai que xubilarse talluditos, debemos dispor de suficiente saúde para conter ou minorar a previsible perda de capacidade laboral que acompaña aos anos.

“As patoloxías neurológicas máis frecuentes a partir dos 55 anos son a patoloxía vascular, os ictus cerebrais, a deterioración mental de tipo vascular, a enfermidade de Parkinson e os trastornos de soño, sobre todo o soño excesivo durante o día no posto de traballo”, explica Zarranz, que asegura que “estas enfermidades están a aumentar porque están directamente relacionadas co envellecemento da poboación”.

E aínda que obviemos os problemas que relata o doutor e en idades avanzadas téñanse boas facultades mentais para continuar traballando, tamén deberían ir acompañadas de plenas facultades físicas. De aí a importancia dos programas de promoción da saúde na empresa (plans de deshabituación tabáquica, prevención de enfermidades cardiovasculares, programas de educación postural, control da tensión ou talleres de alimentación saudable) que poden axudar a compensar ou a contrarrestar os procesos dexenerativos físicos.

Que se pode facer?

Sen fórmulas universais e cun envellecemento galopante, a premisa que onte fixou o seminario celebrado no Colexio de Avogados é empezar a adaptarse xa á nova situación. “No futuro moitos traballadores de idade avanzada estarán en posición de continuar cun traballo remunerado, pero non necesariamente ao mesmo nivel de esixencia laboral e de rendemento. De feito, pódense e débense crear traballos específicos para maiores”, expón Velázquez.

“En Arcelor Mittal puxeron en marcha unha iniciativa nova. Até agora o envellecemento do persoal xestionábase prexubilando traballadores. Agora, como xa non existen incentivos para iso, houbo un cambio de paradigma e optaron pola estratexia de postos específicos para maiores”, indica como aviso a navegantes.

Deia.com


PRIMEIRA SENTENZA EN VIGO RECOÑECENDO A PAGA EXTRA ÍNTEGRA

A CIG ven de obter a primeira sentenza en Vigo, no Xulgado do Contencioso nº 2, que recoñece o pagamento do 100% da paga extra e da paga adicional que nos foi hurtada no 2012 polos gobernos do PP do Sr. Rajoy e do Sr. Feijoo. Pouco a pouco imos conquerindo que a administración ceda ante a ilegalidade da medida adoptada no seu día, pero temos que seguir pelexando ata dar o golpe de graza, para o cal é necesario contar coa vosa forza a todos os niveis. Non esquezades que ainda faltan xulgados por pronunciarse (Compostela, Lugo, etc.) pero cada vez temos maís arrinconada a administración autonómica.

Información tirada de www.cig-xustiza.blogspot.com.

Manipulación informativa sobre os cursos de formación

Ante a información que está saíndo estes días nos medios de comunicación referida aos cursos de formación na que deliberadamente se intenta vincular a nosa central sindical con posíbeis corrupetelas na utilización de fondos públicos, achegamos o posicionamento oficial da CIG. Así mesmo, ademais desta nota, podes visitar a web da CIG e forGA para ter información máis polo miudo sobre esta cuestión, incluindo documentación.

CIG repudia a manipulación e utilización perversa do Informe do Consello de Contas e advirte que presentará denuncia na Fiscalía.

A central sindical presentará unha querela contra a Xunta de Galiza por discriminación na adxudicación dos cursos de formación.

Diante da utilización perversa e da manipulación que se está a facer do Informe do Consello de Contas, co que se pretende trasladar a opinión pública a imaxe dunha utilización fraudulenta dos fondos de formación, entre outras organizacións por parte da CIG, a central nacionalista toma a decisión de presentar unha denuncia e entregar dito Informe perante a Fiscalía para que quede irrefutabelmente probado que por parte da CIG non houbo utilización fraudulenta nin delituosa no uso destes fondos públicos.

Ademais presentará unha querela contra a Xunta de Galiza por discriminación na adxudicación dos cursos de formación e solicitará rectificación pública a aqueles medios que baixo o epígrafe “Los escándalos de corrupción” están a publicar informacións que “denigran” a imaxe da central sindical. De non o faceren a CIG presentará unha querela por “difamación e inxurias”.

Así o anunciou esta mañá en rolda de prensa o secretario xeral, Suso Seixo, quen compareceu acompañado polo secretario confederal de Formación e apoderado de forGA, Anxo García Torres.

Neste sentido, Seixo subliñou que se do informe do Consello de Contas se desprendese algún elemento que puidera ter carácter delituoso tería que ser o propio Consello de Contas quen entregara o informe á Fiscalía. “Damos por feito que se non fixo é porque non ve tales indicios”, afirmou. En todo caso, explicou que o fará a propia central sindical porque “ante a manipulación que se está a facer por certos medios de comunicación destes datos, para preservar a imaxe da CIG e que quede claro que non se cometeu ningún delito, pedimos que esta proceda a investigar e actuar”.

Xunto a isto anunciou que a CIG tamén vai presentar querela por prevaricación contra a Xunta de Galiza por discriminación na adxudicación de cursos. Nestes momentos, acumúlanse preto de 15 sentenzas do Tribunal Superior de Xustiza de Galiza onde se recoñece a existencia de dita discriminación e nas que mesmo se fan chamamentos expresos á Xunta para que remate con esta actitude, indicándose incluso que a Xunta “está a actuar con mala fe e temeridade respecto dos cursos de formación que lle está a denegar de forma continuada á central sindical”.

Intencionalidade política

A este respecto o secretario xeral da CIG sinalou que “non é casual que se faga público nestes momentos un informe que está elaborado hai tempo e que aparece publicado xusto agora cunha clara intencionalidade política”. A isto engadiu que, ao seu entender, o que se pretende é “tapar as denuncias de malversación de fondos públicos e de uso fraudulento dos fondos de formación por parte das empresas de Gerardo Crespo –Operación Zeta-, con graves implicacións no propio PP e dalgúns dos seus dirixentes, nesa suposta trama de corrupción, que poden mesmo chegar ao Presidente da Xunta por vínculos de amizade con algunhas persoas implicadas”.

Considerou que intentar vincular, a través do informe do Consello de Contas, certas irregularidades administrativas que se mencionan no mesmo co caso da trama de corrupción da Operación Zeta é “tremendamente inxusto” porque se poñen ao mesmo nivel posíbeis irregularidades administrativas con un caso de “uso fraudulento e malversación de cartos públicos”, intentando denigrar a imaxe da nosa central sindical  cando a CIG “ten demostrado ao longo dos anos a nosa pulcritude en todo o relacionado coa utilización dos recursos dos cursos  de formación”.

Seixo abundou que con esta manobra “búscase, por parte do PP, e coa descarada complicidade dalgún medio de comunicación que lle debe favores, dar a imaxe de cara a opinión pública de que todas as entidades que participamos na impartición de cursos de formación facemos un uso fraudulento e corrupto dos recursos”.

A isto, Anxo García Torres engadiu que, de feito, a forGA se presentou como acusación popular na causa penal de Gerardo Crespo o pasado 24 de outubro, porque “é parte interesada en que se aclare o que está ocorrendo cos cursos de formación”.

O suposto negocio da formación

O secretario xeral da CIG especificou ademais que lonxe de ser un negocio, a formación á CIG cústalle cartos. Sobre isto explicou que tal e como está montada por parte da Xunta, máis alá de recortar de forma tremenda os recursos destinados á mesma, o que está provocando é que se dificulte proporcionar formación recorrendo ao mecanismo de entregar por adiantado só o 20% do custo dos cursos o que obriga tanto á CIG como á forGA a recorrer a pólizas de crédito para poder financiala. “Se non estiveramos a financiala cos nosos propios recursos hoxe habería traballadores e traballadoras en Galiza que non poderían acceder a ela”.

Para Seixo de fondo está tamén a intención de dar unha mala imaxe do actual modelo de formación para ir cara o modelo que defende o PP, que é entregarlle directamente os recursos ás empresas para que, ao final, sexan os grandes grupos quen controlen a formación profesional.

Nese sentido, Anxo García Torres, explicou que a formación para o emprego é unha parte da negociación colectiva e que hai tres maneiras de impartila: completamente pública, que é a opción que defende a CIG; xestionada polos axentes sociais, que é o actual modelo, porque son parte da negociación colectiva, ou privatizada por completo, que é a dirección cara a que quere camiñar o Partido Popular. “Consecuentemente, o negocio da formación está na terceira, na privatización completa dos recursos dos traballadores que pagan a través da súa nómina”. Por iso cuestionou que se fagan titulares nos que se fale do “gran negocio da formación, cando é o que quere o PP e ao que nós nos opoñemos”.

Informe do Consello de Contas

No relativo aos aspectos salientados nas diferentes informacións publicadas a respecto do Informe do Consello de Contas sobre supostas irregularidades administrativas, García Torres foi explicando unha tras outra matizando que, en todo caso, ditas explicacións xa están recollidas nas alegacións presentadas ao propio Informe no seu momento por parte da forGA. Así mesmo, destacou que no propio  informe da Asesoría Xurídica do Consello de Contas aválanse as alegacións presentadas pola CIG sobre estas cuestións, entre elas que información e cal non debía entregarse pola central sindical e forGA ao Consello de Contas.

Sobre os “cursos singulares”, como o de Cata de Viños ou de Inglés lembrou que foron previamente aprobados pola consellaría de Traballo e que foron solicitados “non porque singularmente nos dera un día por solicitalos senón en base á demanda que hai en certos sectores produtivos deste país”. Por iso considerou que tildar de “singular o curso de cata de viños, co sector vitivinícola que hai en Galiza é non saber de que estamos falando”.

Respecto do tema da subcontratación de forGA con outras entidades afirmou que “é certo” e ademais “totalmente legal”, tal e como recolle explicitamente a normativa pola que se rexe a convocatoria de cursos de formación, na que especificamente se estabelece que no caso da contratación da docencia non ten consideración de subcontratación.

Canto ao aluguer dos locais da CIG que utiliza a forGA para impartir a formación, dicir que iso é absolutamente obrigatorio entre dúas entidade con personalidade xurídica propia que teñen unha relación comercial e na que estes alugueiros se pagan a prezo de mercado. De non facelo así, matizou, “si que estaríamos cometendo unha ilegalidade e ademais, esta actividade de alugueiros de locais está dada de alta como tal en Facenda e por ela, a CIG paga o IVE e o Imposto de Sociedades”.

En todo caso, o secretario confederal de Formación subliñou que toda a información económica, contable e fiscal de forGA é pública e consta no Protectorado de Fundacións da consellaría de Presidencia.

Respecto da indicación de que non constan partes asinados polos alumnos/as da forGa explicou, como xa se fixo constar nas alegacións remitidas, “que estamos a cumprir escrupulosamente” co que estabelecen a este respecto as instrucións das propia Dirección Xeral de Colocación e Formación, que determinan que mensualmente se debe cubrir un parte denominado ‘Modelo E,’ que recolle a asistencia mensual no que o profesorado ha asinar diariamente o control e asistencia de cada un dos alumnos. “Outra cousa é que o Consello de Contas considere que isto non é suficiente, mais nese caso terá que solicitar da Xunta de Galiza que modifique as instrucións”, concluíu.


05/11/14

Actualizado o Código de Prevención de Riscos Laborais. Outubro 2014

A Axencia Estatal do Boletín Oficial do Estado publicou a data 21 de outubro a última actualización do Código de Prevención de Riscos Laborais. Este código, que recompila toda a lexislación vixente en materia de Prevención de Riscos Laborais aplicable no dereito español desde normas consolidadas -incluíndo todas as súas redaccións desde o texto orixinal até a versión vixente, é actualizado periodicamente.


LA VOZ DE GALICIA MESTURA INTENCIONADAMENTE A XESTIÓN DA FORGA COAS IRREGULARIEDADES DA OPERACIÓN ZETA !!!

Non é a primeira vez que este medio de comunicación se presta a facerlle o xogo aos que lle insuflan inxentes cantidades de financiamento, publicando medias verdades, revolvidas con falsidades completas, co obxecto de despistar a atención pública das irregularidades cometidas por aqueles que o patrocinan; como acontece no caso que nos ocupa.

A acción de mesturar as anomalías administrativas, detectadas polo Consello de Contas na xestión de diversos cursos, coas imputacións penais realizadas aos encausados na trama zeta, non pode ser cualificada mais que de operación de "enmerdamento" a todo o que se mova; dirixida a distraer á cidadanía, tender cortiñas de fume e lavar a cara aos protagonistas da citada causa, que curiosamente manteñen fondas relacións co Partido Popular.

As anomalías detectadas polo Consello de Contas de Galiza na súa fiscalización de subvencións, poden ir dende: a ausencia na porta dunha aula do cartaz do Fondo Social Europeo, deica a discrepancia sobre a interpretación das normas da convocatoria. Tais anomalías son puramente administrativas e, como en calqueroutra actividade, tras a súa detección procédese a corrixilas ou a impugnalas, no suposto de desconformidade. En todo caso, se o Consello de Contas de Galiza advertise algún tipo de indicio de responsabilidade tería que dar traslado do mesmo ás partes e ao Tribunal de Contas, acción que non emprendeu.

Aos efectos de clarificar o que LA VOZ DE GALICIA pretende agachar e confundir, publicamos 3 documentos que, de certo, serán do teu interese e que revelan a intencionalidade revirada da noticia do xornal coruñés que, en breve, ha ser analizada polo Padroado da forGA, co obxecto de tomar as medidas precisas en defensa da honorabilidade da nosa fundación.


(O pasado 24/10/14, a forGA compareceu perante o Xulgado de 1ª Instancia e Instrución nº 6 da Coruña. no proceso aberto contra as empresas de Gerardo Crespo Riestra e varios membros da Consellaría de Traballo, por fraude na formación).

Nos próximos días informaremos sobre as decisións que tome o Padroado da fundación en defensa dos seus intereses.