25/02/16

A Inspección de Traballo recoñece un ictus ocorrido no traballo como accidente de traballo


ACCIDENTE DE TRABALLO



A Inspección de Traballo e Seguridade Social, considerou como accidente laboral o ictus cerebral que sufriu un avogado da asesoría xurídica do Servizo Madrileño de Saúde, e que derivou no seu falecemento, tres meses e medio despois.

Os feitos ocurriron cando o avogado, que estaba na súa oficina e en horario laboral, empezou a sentir mareos e dificultade para falar. Dende alí foi trasladado ao hospital, onde lle diagnosticaron un ictus cerebral isquémico.

A Administración da que dependía o falecido cualificou os feitos como continxencia de carácter común sen admitir a condición de accidente profesional.

A inspección de Traballo lembra no seu informe que existe "unha consolidada xurisprudencia que determina que sería a parte que se opón á devandita cualificación (accidente de traballo) a que tería que probar que o accidente non ten ningunha relación co traballo"; e lembra tamén que segundo o artigo 115.3 da Lei Xeral da Seguridade Social, unha lesión é considerada accidente de traballo cando ocorre durante o tempo e lugar de traballo.



Información sobre temas varios

Na pasada semana, logo de solicitado por rexistro, o concelleiro de Persoal atendeu aos representantes do Comité de Empresa. Entre os temas polos que se lle preguntou ao Concello estiveron os seguintes:

Relación de Postos de Traballo

Ante o anuncio na prensa da intención do goberno municipal de aprobar os orzamentos correspondentes ao ano 2016 o Comité de Empresa preguntoulle ao Concello por esta cuestión e lembroulle que a finais do pasado ano o propio concelleiro de Persoal, Diego Fernández, reuniu a Mesa Xeral de Negociación para lle comentar a inminencia da contratación dunha empresa privada co inicio do novo ano para a elaboración da RPT. Camiño de marzo e cun anuncio dos orzamentos de 2016 seguiamos sen información sobre a nova RPT nin a empresa nin a contratación nin nada de nada, ata que o goberno municipal nos sorprende con que pretende aprobar os orzamentos sen modificar a RPT, é dicir, máis un ano seguiremos coa de 2008 (e van oito anos!) a costas e que ao longo deste ano se comezará con ese traballo, é máis especificou que estaba a informar a Intervención municipal a privatización da elaboración da RPT e que proximamente é posible que o concurso de fixese público.

Con respecto a este punto consideramos que a aprobación do orzamento sen a RPT é máis un erro por parte do goberno municipal porque o capítulo de persoal é no que van orzamentados os gastos de persoal e consideramos unha perda de tempo continuar a traballar en base a un instrumento de ordenación do cadro de persoal tan sumamente desfasado e que cada día que pasa se corresponde menos coa realidade laboral polas continuas modificacións de condicións laborais e mesmo de posto de traballo a que o Concello está a someter ao persoal sempre verbalmente e que bnon conste nada por escrito para ir facendo paseniño, sen ruído e á marxe da lei o que lle vai ben, e lle peta en cada momento.

Convenio colectivo

O vindeiro mes cúmprese un ano da sinatura do convenio colectivo que tanto buliu en período preelectoral e que tanto se demorou no período logo das eleccións municipais. A preocupación do Comité de Empresa e dos propios compañeiros e compañeiras medra a día pola demora da aprobación dun texto que supoñía un pequeno paso adiante na equiparación de laborais e funcionarios. Certo é que agora mesmo o convenio está para ser informado de novo na Xunta mais non é menos certo que administrativamente o convenio estivo paralizado nas oficinas municipais demasiado tempo o que provocou que un ano despois da súa sinatura sigamos a voltas co tema. Con respecto a este tema o concelleiro de Persoal indicou que o Concello chamaría á Xunta para preguntar polo estado da cuestión e informaría de novo ao Comité.

Paga extra pendente do ano 2012

O Comité de Empresa tamén lle preguntou ao concelleiro de Persoal cando ten previsto o Concello pagar a metade da paga extra que adebeda e a pesar de que as expectativas do ano pasado eran pagala canto antes agora o previsto é que se pague cando se aprobe o orzamento do ano 2016, no que, segundo indicou, xa vai prevista esa parte da paga. Non obstante, os representantes dos traballadores preguntaron que pasaría coa paga adebedada no caso de que os orzamentos tardasen en aprobarse ou mesmo non se aprobasen e Diego Fernández dixo que o Concello faría unha modificación de crédito. A intención, segundo comentou o goberno municipal, é que orzamentos 2016 vaian ao pleno do mes de marzo, non obstante, polo momento, a Mesa Xeral de Negociación non foi convocada para negociar o capítulo 1.

Compensación do 24 e 31 de decembro con dous días adicionais de asuntos propios

Aínda está pendente a resolución da alcaldía para a compensación dos dias 24 e 31 e o Comité trasladoulle ao Concello a necesidade de que se faga cantos antes de cara a poder planificar mellor os días libres os distintos departamentos. Con respecto a este punto Diego Fernández indicou que a resolución da alcaldía xa estaba feita polo que entendemos que proximamente se debería dar traslado ao persoal do comunicado que ampliaría os días de asuntos propios a 8, mais os correspondentes por antigüidade recuperados recentemente.

Axudas sociais

Finalmente a previsión é que se paguen esgotando o prazo e coa nómina de marzo e polo que nos dixo o concelleiro, a pesar de non ofrecer datos concretos, a partida orzamentaria é posible que non chegue un ano máis e haxa unha redución nas contías concedidas, non obstante estase pendente das reducións proporcionais aos meses traballados, e, en función diso saberase se hai redución ou non. Con respecto a isto os delegados do persoal laboral insistiron na necesidade de que o goberno comece a negociación dunhas novas bases de axudas sociais que levan cinco anos comprometidas mais que non se dan materializado; o propio concelleiro concordou co Comité en que resulta inxusto que se repartan por igual as contías das axudas cando as diferenzas salariais son tan evidentes e que deberían repercutir nos traballadores que máis o precisan.

Ademais destes temas o Comité trasladoulle algúns outros como diferentes problemas cos últimos contratos, o feito de que nuns se recolla o horario laboral e noutros non ou que modificar as condicións do posto que se substitúe pode traer diferentes consecuencias á hora de rescindir os contratos. Na reunión tamén se falou de diferentes problemas relacionados con criterios distintos á hora de tramitación das solicitudes por parte do persoal e os delegados transmitíronlle ao Concello a necesidade de haxa un tratamento igual para todo o persoal á hora de tramitar calquera tipo de solicitude e non un criterio ou outro en función de quen queira tramitar algo, que haxa quen o pode facer verbalmente e solucione os problemas mentres que a outros se lles requira solicitar solución polos procedementos comúns na Administración cando o procedemento debe ser o mesmo para todo o persoal e o legalmente establecido en cada caso, do contrarioo goberno local estaría incorrendo en  discriminacións.

24/02/16

Os datos do Mercado de Traballo en 2015 confirman que ter hoxe un traballo non garante saír da pobreza

O 31% de asalariados/as en Galiza tivo uns ingresos dun máximo de 6.800 euros anuais


Os Gobernos central e galego, sustentados polo PP, repetiron como un mantra en 2015, que estabamos saíndo da crise. Porén, este período de reformas laborais, ‘austeridade’ e recortes de todo tipo en políticas sociais deixa tras de si un regueiro de vítimas: miles de galegas/os desempregados/as, de traballadores/as pobres, de excluídos/as aos que xa nin se lles recoñece o dereito a cobrar unha prestación e miles de mozos/as que tiveron que recorrer á emigración como única alternativa laboral.



Así se recolle no Informe do Mercado Laboral en Galiza no ano 2015 elaborado polo Gabinete de Economía da CIG a partir de datos oficiais: Axencia Tributaria, Tesourería Xeral da Seguridade Social ou Servizo Público de Emprego Estatal.

Un Informe que foi presentado polo secretario confederal de Emprego, Miguel Malvido, e pola responsábel do Gabinete Natividade López Gromaz, onde se salienta a reaparición da figura, esquecida desde o remate do franquismo, do traballador ou traballadora pobre, situación á que se chega, tal e como se tira deses datos, nuns casos polos salarios de miseria, noutros casos pola temporalidade da contratación, noutros polas xornadas parciais e nos máis, por todo á vez.

E isto, cando as traballadoras e traballadores conseguen ese traballo en precario porque, tal e como explicou Malvido, do contrario “estariamos falando das miles de mozas e mozos menores de 35 anos que marcharon de Galiza á emigración”, facendo de novo o percorrido que fixeron os seus pais ou os seus avós.

Traballadores/as pobres

O informe salienta que houbo un descenso dos salarios da maioría da poboación asalariada en termos reais, xunto cun descenso do número de asalariados/as; que o único grupo de traballadores/as que medra en Galiza é o de aqueles/as que cobran menos da metade do SMI, que representa xa o 18,4% dos asalariados/as, cando en 2009 eran o 14,5%; que houbo un 12,7% con ingresos entre a metade do SMI (6.800 euros anuais) e que hai un 0,4% do total de traballadores/as que, pola contra, tiveron uns ingresos superiores a 141.375 euros.

Este descenso nos salarios ten o seu reflexo, segundo Natividade López Gromaz, no peso das rendas do traballo no PIB, que en 2009 representaban o 48% das totais e en 2014 o 44,6% mentres ocorre xusto o contrario coas rendas do capital, que pasaron de pesar un 43,6% en 2009 a un 45,5% en 2014.
Para Miguel Malvido isto evidencia a crítica situación na que se atopa a maioría da clase traballadora galega. Neste sentido lembrou que segundo a Carta Social Europea considérase que un traballador ou traballadora que teña uns ingresos inferiores ao salario medio estaría no limiar da pobreza. “Se o 61% das asalariadas e asalariados galegos non chega a ese salario medio, estamos logo falando de que a inmensa maioría está instalada ou ben na pobreza ou ben ao límite”.

Redúcese a taxa de paro sen que apenas se cree emprego

O ano 2015 remata con 67.000 desempregados/as máis que os rexistrados ao inicio da crise, a principios de 2008. A taxa media de paro situouse no 19,3%, o que supón un descenso en 32.400 persoas, pero a poboación ocupada apenas medrou en 19.900.

Se ben o paro rexistrado descendeu, de media, en 23.516 persoas respecto de 2014, “non todo o descenso se traduce en incremento de emprego”, afirmou López Gromaz. “Unha boa parte deste é debido á caída da poboación activa, ben sexa pola emigración, por envellecemento ou por outros factores”.

De feito estimou que en Galiza hai, desde o ano 2010, un total de 124.400 persoas menos de entre 16 e 34 anos. Parello a isto perdeuse poboación activa globalmente neses cinco anos -43.700 persoas- e sendo isto grave, moito máis o é que esa baixada afecte exclusivamente aos/ás menores de 34 anos, entre os cales o descenso foi de 104.700 persoas.

Nesa franxa de idade hai, nese período (2010-2015) preto de 100.000 ocupados/as menos e tal é o impacto dese descenso que en 2010 as persoas menores de 35 anos representaban o 31% de ocupados/as e a finais de 2015 só o 24%.

Obviamente, xunto o descenso de poboación activa houbo tamén un descenso de poboación ocupada e desde 2008 perdéronse un total de 193.700 postos de traballo, co que o legado dos gobernos de Feijoo é que Galiza pasou de contar en 2008 con 1.201.200 ocupados/as a apenas superar o millón e 2015.

Dos datos tírase ademais que a maioría do emprego destruído nestes anos estaba ocupado por varóns, concretamente o 73,8% e que en 2015 todo o emprego recuperado, o 73%, foi cuberto tamén por homes.
203.500 asalariados e asalariadas asinaron unha media de 4 contratos no ano

No ano 2015 estímanse en 203.500 os asalariados/as con contrato temporal, que se repartiron os 813.088 contratos temporais rexistrados, o que nos dá unha media de 4 contratos por traballador/a e ano. A taxa de temporalidade sitúase no 25,4%.

De feito, foron os contratos temporais os que máis medraron –nun 12,1%- no último ano e dentro dos temporais, foron os de menor duración os que experimentaron maiores incrementos. Concretamente os contratos de menos de unha semana aumentaron un 14,2% e representaron o 30,7% do total dos contratos.
Malia as cuantiosas axudas que hai, apenas o 7,4% dos contratos rexistrados se asinaron baixo algunha modalidade de contratación indefinida. Ademais, as modalidades que acaparan a inmensa maioría dos contratos son por obra ou servizo determinado e eventuais por circunstancias da produción.

Ademais a xornada a tempo parcial representa o 14,3% do total. Deste xeito, estímanse uns 106.200 empregados/as menos a xornada completa e 18.900 máis a tempo parcial.

Diante destes datos, o secretario confederal de Emprego cualificou a situación de “alarmante” e preguntouse “de que vale ter hoxe un emprego nestas condicións, se non permite ter a máis mínima perspectiva de futuro.”

O Informe recolle tamén que desde que se iniciou a crise en Galiza, o descenso da afiliación foi de 137.088 persoa coas, un 12,7% menos, aínda que medrara levemente en 2015.

Exclusión social

A CIG vén advertindo do risco real de exclusión social que sofre unha cada vez maior porcentaxe de traballadores/as desempregados/as. Tal é así que a partir de 2010, mentres o desemprego segue medrando, diminúe a taxa de cobertura e se en 2014 apenas o 52,4% de parados/as recibía algún tipo de prestación, en 2015 situouse, de media, no 49,1%.

Diante deste panorama, o secretario confederal de Emprego lamentou que a ILP de Medidas para a Creación de Emprego impulsada pola CIG e rexeitada no seu momento polo PP, que aplicou o rodillo da súa maioría parlamentaria, “non se tivera presentado agora, en ano electoral, para que polo menos tiveran a ben debater algunha das 100 medidas que se propuñan para abordar e dar solucións á grave situación do emprego en Galiza”.




Os delegados de prevención do persoal laboral valoran volver á Inspección se o Concello non acomete proximamente as melloras requiridas pola Inspección de Traballo para a Oficina de Turismo

Do 18 de decembro data o requerimento que a Inspección de Traballo provincial lle fixo ao Concello de Betanzos logo dunha denuncia dos delegados de prevención da CIG polo mal estado da Oficina de Turismo.

O 1 de marzo, tal e como podedes ver no documento enviado pola Inspección de Traballo ao Comité de Empresa do Concello de Betanzos, finaliza o prazo para que o Concello acredite as medidas adoptadas para atallar as 13 deficiencias que a Inspección detectou logo de ser alertada polos delegados de prevención e a día de hoxe as paredes seguen verdes, hai vexetación de feito, e mesmo molladas en ocasións e moitas das deficiencias sinaladas seguen sen se resolver. Recentemente os delegados de prevención preguntaron por este tema ao presidente do Comité de Seguridade e Saúde, Diego Fernández, que comentou que estaba valorando a instalación dun sistema de climatización e mais intentando atallar as restantes deficiencias mais o certo é que desde setembro de 2015 houbo tempo e tempo para solucionar os problemas.

Debido a isto, e logo de comprobar o estado das instalacións, os delegados de prevención da CIG están valorando, no caso de que non se solucionen as deficiencias proximamente volver á Inspección para lle comunicar o incumprimento dos requerimentos por parte do Concello. Polo momento, é a propia Inspección a que debe actuar e presentarse no Concello para comprobar as actuacións levadas a cabo pola Administración local e en función das novidades que haxa con respecto a este tema tomaranse as decisións oportunas sobre os pasos a seguir para tentar solucionar dunha vez por todas os problemas de acondicionamento da Oficina de Turismo municipal.

22/02/16

Convocatoria de cursos de formación da Deputación da Coruña

Está aberto o prazo para presentar as solicitudes de inscrición aos cursos da 1ª convocatoria do Plan de formación agrupado 2016, que promove a Deputación da Coruña.Toda a información sobre esta convocatoria, así como os impresos para solicitar os cursos, poden visualizarse na ligazón:  http://www.dicoruna.es/formacion/ 


O prazo para inscribirse remata o xoves, 3 de marzo de 2016. As solicitudes non poden enviarse por fax nin por correo electrónico.



16/02/16

Condenados os cinco responsables dunha obra, cuxo promotor era o Ministerio de Fomento, pola súa responsabilidade nun accidente laboral ocorrido fai máis de dez anos


SENTENZA

Os feitos foron considerados constitutivos dun delito contra os dereitos dos traballadores en concurso cun delito de lesiones imprudentes. Os acusados aceptaron indemnizar conxunta e solidariamente ao traballador ferido con 47.138,86 euros e abonar os gastos de asistencia médica, máis os intereses legais.

O sinistro produciuse o 20 de decembro de 2005. Segundo a sentenza, "o procedemento xudicial estivo parado inxustificadamente en numerosos períodos". O traballador recibiu unha descarga eléctrica que lle provocou graves lesións que lle supuxeron dúas operacións con enxertos de pel e secuelas.

Os acusados -o administrador da empresa para a que traballaba a vítima, o encargado, o xefe de equipo, o encargado da empresa contratista principal e, o administrador único da empresa contratada, e subcontratada á súa vez, para as operacións de elevación e transporte nas obras de construción da Autovía, cuxo promotor era o Ministerio de Fomento-. asumiron a súa responsabilidade, polo que non se chegou a celebrar a vista oral no Xulgado do Penal 1 de Oviedo.

Os dous principais responsables foron condenados a 9 meses de prisión e 540 euros de multa cada un. O xefe de equipo, a 9 meses de cárcere e unha multa de 360 euros. E os dous últimos a 3 meses de prisión, que se substituirán por 1.080 euros cada un, e unha multa de 360 euros. Ambos xa abonaran ao traballador 32.861 euros. Ademais, terán que idemnizar á vitima con 47.138 euros, máis os intereses legais, contía que abonarán directamente as aseguradoras da Dirección Xeral de Estradas do Ministerio de Fomento e das empresas implicadas.

Segundo consta na sentenza, os acusados recoñeceron que "non habilitaran medidas para evitar o risco eléctrico" a pesar da proximidade de liñas de alta tensión, e que "non dispuxeran un sistema ou procedemento de traballo ou de coordinación entre os traballadores das distintas empresas intervenientes". E todo iso a pesar de que "tanto nas avaliacións de riscos elaboradas polas empresas como no Plan de Seguridade e Saúde, detectouse o risco, sinalándose a necesidade de que, ou ben non se realizasen os traballos sen que a compañía eléctrica descargase a liña, ou ben se balizara ou instalasen barreiras de protección ou pórticos para respectar a distancia mínima de seguridade".

O xuíz considera que os feitos foron constitutivos dun delito contra os dereitos dos traballadores en concurso con outro de lesións imprudentes.


Palma de Mallorca: prisión para seis empresarios acusados de escravizar aos seus empregados

Laboral

Unha práctica empresarial cada vez máis estendida como consecuencia dá “relaxación” inducida dá ITSS e unha reforma laboral atroz e salvaxe que considera aos traballadores cidadáns sen dereitos laborais.

A mediados do pasado mes de decembro 13 persoas foron detidas en Palma de Mallorca pola Policía Nacional, como consecuencia da súa suposta implicación nunha rede de negocios nos que se explotaba a traballadores, tras realizar oito rexistros en oficinas e vivendas e incautarse de medio millón de euros  produto da falta de pagamento a traballadores e provedores. Estes locais, nos que se situaban  diversas empresas de restauración situadas no centro de Palma, tamén incumprían a lexislación tributaria e sanitaria. Durante un dos rexistros practicados nun chalé de luxo, situado en Son Oliver, na urbanización de S’Aranjassa, os axentes localizaron 500.000 euros en efectivo.

Posteriormente o xuíz decretou o ingreso en prisión para seis dos detidos e ordenou  o peche temporal de 22  bares e restaurantes sitos en zonas moi céntricas de Palma, como Praza Maior, Avenidas, Praza de Cort e Festival Park en Marratxí. Segundo o auto ditado polo maxistrado, os detidos foron imputados de delitos contra os dereitos dos traballadores, pertenza a organización criminal, fraude á Seguridade Social, falsidade en documento mercantil, delito contra a saúde pública e contra a administración de Xustiza.

Entre os arrestados atópanse os xefes da organización, dous irmáns propietarios de numerosos establecementos situados na avenida Antoni Maura. Do mesmo xeito, tamén foron enviados a prisión preventiva os supostos homes de palla e xestores necesarios para que a banda criminal funcionase correctamente.

Os xefes da trama acusados de explotación  laboral, chegando á  “escravitude” nalgúns casos, enfróntanse a penas que poden alcanzar os dez anos de cárcere. A presunta estafa practicada, segundo informacións próximas á investigación, apuntan a que podería afectar a máis de 1.500 persoas e un gran número de provedores.

A investigación apunta que os empresarios utilizaban multitude de manobras e atallos fiscais para obter o maior lucro posible á conta dos traballadores, funcionando como unha organización criminal. Crese que tiñan empregados sen contrato, en situación irregular, contratados con horarios e xornadas que non se correspondían coa realidade. Ademais, moitas empresas da trama tiñan débedas coa seguridade social por falta de pagamento das cotas dos empregados. A fraude á Seguridade Social podería superar o millón de euros.

En xaneiro producíronse sete novas novas detencións o que aumenta o total de detidos a 20.

Aos 22 restaurantes clausurados por orde xudicial pola implicación dos seus administradores na trama que se dedicaba a explotar aos seus traballadores, hai que engadir unha decena de ordes de precinto de establecementos ditadas pola autoridade xudicial.

Desde que arrincou o operativo policial, os inspectores de Traballo detectaron un aumento considerable de novas altas á Seguridade Social e tamén dun incremento de horas cotizadas por parte dos traballadores.

FONTES: Diversos medios informativos de Palma de Mallorca


O uso das TIC e as últimas sentenzas xudiciais propiciaron grandes cambios na organización das empresas que abocan a que os traballadores estean cada vez máis vixiados

PSICOSOCIAL

Cada vez máis empresas aumentan o control empresarial sobre os dereitos dos traballadores: controlar o correo electrónico e WhatsApp, regular o uso do móbil persoal ou de empresa dos traballadores, examinar os tuits ou o uso das redes sociais son algúns dos novos retos aos que se enfronta a organización empresarial do século XXI e, de paso, os propios traballadores.


Pere Vidal, profesor colaborador dos Estudos de Dereito e Ciencia Política da UOC e avogado laboralista, afirma que todo se basea na premisa de se a empresa dispón de normativas explícitas para controlar o uso dos dispositivos (correo, móbil e computador).

Se a resposta é afirmativa, o dereito á intimidade e ao segredo das comunicacións dos traballadores pódese ver limitado, pero o empregado será coñecedor diso e enténdese que actuará con responsabilidade.

Segundo un estudo, o 33 % dos traballadores do Estado (un de cada tres) que coñecen as restricións da súa compañía afirman desafiar as políticas e acceder a Facebook regularmente, explica Ana Isabel Jiménez Zarco, profesora de Economía e Empresa da UOC. A experta afirma que é imposible erradicar estas prácticas, e propón un cambio de óptica, tentar que o uso que o traballador fai das redes sociais no seu posto de traballo non sexa 100 % persoal, é dicir, que se transforme nun promotor da empresa.

Jiménez Zarco engade que hai que convertelo nun usuario que xere contido, é dicir, creador de opinións e influenciador no comportamento de potenciais consumidores da marca.

Se a empresa non ten unha política clara ou non advertiu deste control -a día de hoxe o 55% das empresas non ten políticas de uso de dispositivos nos postos de traballo-, a posible actividade fiscalizadora que impuxese a empresa supoñería a vulneración da intimidade dos traballadores e un delito de revelación de segredos, alerta Vidal.

Segundo Pere Vidal, si, pero sempre que haxa un protocolo de uso establecido e o traballador estea a usar o móbil persoal en horas de traballo. Por exemplo, o uso de WhatsApp no traballo xa se revela como un futuro problema, pois, segundo un estudo de The Phone House, esta aplicación xa é o que máis distrae no traballo: un 32 % dos traballadores consulta o seu terminal cada 15 minutos.

Segundo o avogado laboralista, no ámbito estritamente laboral a empresa atoparía amparo legal para monitorar as conversacións, pero o control do WhatsApp xera dúbidas en materia de protección de datos de carácter persoal.

Pódese controlar o uso do teléfono da empresa ou do correo persoal?: Tamén, porque se entende que é un medio de traballo máis que o empresario facilita ao traballador, e, por tanto, a compañía pode controlar o uso que se fai. De feito, é legal que a empresa controle audios e realice gravacións aleatorias de conversacións telefónicas sempre que se advertira aos empregados desta posibilidade.

En canto ao uso do correo electrónico, o experto puntualiza que se o traballador accede ao correo persoal desde o lugar de traballo, o empresario poderá monitorar tanto o correo persoal como o corporativo sempre que se informou aos traballadores das regras de uso destes medios e sempre que se acceda desde unha ferramenta propiedade do empresario.

Segundo Pere Vidal, o uso do ordeador sufriu grandes cambios: antes de 2007 era unha ferramenta considerada un efecto persoal e íntimo do traballador; do mesmo xeito que a súa taquilla, era inviolable.

A día de hoxe, afirma Pere Vidal, quedou definitivamente desterrado deste ámbito, posto que considerase que esta restrición non resulta aplicable ao control dos medios informáticos.

Pódese chegar ao despedimento? : Para Pere Vidal, se non ten unhas regras de uso claras, non, porque non hai unha normativa interna que o prohiba. Segundo o profesor de Dereito, a empresa ten que actuar con coherencia e proporcionalidade en cada caso. O circuíto de aviso ou sanción tería que ser o seguinte: advírtese ao traballador e, en caso de persistir, procederase a sancionalo. Se continúa incumprindo a normativa, a empresa podería consideralo unha indisciplina ou desobediencia.

Vidal afirma que se o traballador fai un uso manifestamente ilegal dos dispositivos, como descargar software ilegal no computador da empresa, a compañía estaría en facultades de despedir disciplinariamente ao traballador por considerarse un prexuízo patrimonial.

As TIC empeoran a produtividade?:  Segundo un estudo de Adecco, os traballadores perden ata 10 horas ao mes con distraccións relacionadas co uso de redes sociais e apps, o cal se traduce na perda total de 13 días laborais ao ano.

Tanto Pere Vidal como Ana Isabel Jiménez Zarco consideran, a pesar dos datos, que as empresas se teñen que dotar de normativas e políticas de uso das novas tecnoloxías que recomenden o seu uso responsable, e non de políticas que proclamen prohibicións absolutas de uso persoal.

Jiménez-Zarco aposta por políticas de Recursos Humanos que se baseen na confianza no traballador: flexibilidade, autonomía, asunción de responsabilidades e recoñecemento da súa responsabilidader.

A experta da UOC conclúe que non hai que controlar o uso de redes sociais ou WhatsApp, senón considerar que o traballador, aínda que as utilice, é consciente das súas responsabilidades e saberá sacalas adiante.



Actividades formativas da Escola Galega de Administración Pública destinadas ao persoal da Administración local

A presentación de solicitudes estará aberta desde as 8 horas do 13 de febreiro ata as 14 horas do 22 de febreiro en http://egap.xunta.es/matricula

Tes toda a información no DOG

Solicitada unha reunión co concelleiro de Persoal

Durante os pasados meses, coma sempre, o Comité solicitou reunións co concelleiro de Persoal para lle preguntar por varias cuestións que lle afectan ao persoal laboral, non obstante, a atención nos últimos dous casos non puido ser presencial e o concelleiro de Persoal limitouse a chamar á presidenta do Comité para falar telefonicamente con ela. Por iso este mes, na propia solicitude indicouse que a representante do Comité de Empresa solicita unha reunión PRESENCIAL co concelleiro de Persoal para tratar diversos temas, demasiados, que están pendentes e sobre os que o Comité de Empres está completa desinformado.

Non só o Concello a estas alturas do ano leva varios meses sen lle entregar a documentación das horas extraordinarias ao Comité de Empresa, senón que nin sequera foi quen de lle entregar a documentación actualizada dos salarios do ano 2016 ou as listaxes de substitución definitivas cos criterios de tramitación das listaxes. Máis lamentable é aínda que o vindeiro mes se cumpre un ano da sinatura do convenio colectivo e seguimos sen ter novas ou que cando outros Concellos xa o teñen tramitado os traballadores e traballadoras do Concello de Betanzos seguimos sen saber nada da paga extra de 2012 que tanto apuraron en nos quitar. Tamén recentemente houbo diversos problemas que demostran un evidente trato desigual entre o persoal que pode dar lugar a discriminacións e sobre os delegados sindicais debemos advertir ao concelleiro de Persoal para tentar que este tipo de diferentes tratos non sexan o normal nesta Administración local.

Agardamos, pois, que o concelleiro nos reciba nos vindeiros días e animamos ao compañeiros e compañeiras a que nos trasladen as súas inquedanzas relacionadas con temas laborais para poder telos en conta á hora de tentarmos propor solucións a algúns dos moitos conflitos laborais aínda existentes neste Concello.


Solicitude Reunión Concelleiro Persoal

O Concello destina, unha vez máis, a unha traballadora de limpeza para o aulario e demostra a necesidade de persoal municipal para ese centro

A telenovela que o Concello creou hai dous anos coa limpeza do aulario aínda non terminou. Logo de crear dúas prazas de limpeza do aulario no ano 2014, de xeito irregular, e á marxe da RPT, de despedir ás compañeiras en xuño de 2015 e de suplilas por unha traballadora dunha empresa privada. Agora incumpre o contrato dunha das traballadoras de substitución e destínaa a unha centro, o aulario, que non era o de traballo da persoa á que substitúe.

Demostra así esta Administración local que é unha experta en incumprir contratos e modificar condicións laborais especialmente nos casos en que os traballadores máis vulnerables non protestan, porque neste Concello parece que dependendo a que departamento pertenzas ou con quen fales para amañalo respéctanche as condicións laborais do posto correspondente á persoa que substitúes ou fan contigo o que lles peta.

O esperpéntico da situación é que hai pouco máis dun mes o Concello despediu á compañeira que limpaba no aulario e que mesmo tivo que solicitar a execución de sentenza porque o alcalde segue sen lle pagar a indemnización á que o xulgado lle obrigou;  mais un mes despois destina a unha traballadora que suple nominativamente á compañeira que limpaba os edificios municipais (nun estado pésimo de mantemento da limpeza, por certo) e modifica por obra e graza do goberno municipal as súas condicións ao enviala para limpar o aulario logo de ter despedido á compañeira que o facía.

Meses despois das eleccións podemos dicir que as decisións en materia de persoal dun goberno á deriva son completamente incoherentes, incongruentes e seguen a vulnerar os dereitos laborais dos máis débiles en favor do que ao alcalde lle vén ben. Resulta lamentable que a pesar de que efectivamente e, grazas ao traballo sindical, se ten avanzado en aspectos como a igualación das retribucións das persoas que substitúen cos postos substituídos ou mesmo a información pública dos procesos selectivos outros seguen a ser vulnerados sen pudor ningún, como é o caso das condicións laborais, Non obstante isto non fai máis que enlear todo máis aínda porque abrir a porta a posibles reclamacións do persoal mesmo de susbtitución cando finalicen os contratos.
 

12/02/16

Regulamento do Comité de Seguridade e Saúde

Finalmente na reunión extraordinaria do Comité de Seguridade e Saúde que tivo lugar o pasado luns 8 de febreiro aprobouse por unanimidade o seguinte regulamento de funcionamento do Coité, coa premisa de que nesta lexislatura as reunións se farán en tempo e forma e coa idea de lle dar un necesario pulo ao funcionamento deste organismo.

07/02/16

Reunión extraordinaria do Comité de Seguridade e Saúde

Este venres o presidente do Comité de Seguridade e Saúde, Diego Fernández, convocou a reunión extraodinaria do Comité de Seguridade e Saúde para a aprobación do regulamento de funcionamento ás 09:30 h da mañá na Sala de Xuntas do Liceo..

Hai que lembrar que o Comité foi constituído o 26 de decembro e que naquel momento acordouse convocar unha reunión extraordinaria para aprobar un regulamento de funcionamento, logo de que a presidencia recaera no Concello e a secretaría na parte social. A comezos do pasado mes de decembro os delegados de prevención da CIG enviaron unha proposta de regulamento e a finais do pasado mes de xaneiro, mes e medio despois, o concelleiro de Persoal enviou unha contraproposta do Concello. É obvio que a contraproposta ten como base o traballo realizado polos delegados de prevención da CIG mais á que lle modifican varios puntos cos que o Concello parece non estar de acordo e que se negociarán na reunión do vindeiro luns. Non obstante, consideramos que esta inicitiva é importante porque dotármonos dun regulamento suporá unha menor flexibilidade en todo o que ten a ver coas reunións do máximo órgano relacionado coa saúde laboral e a prevención de riscos no Concello

Hai que destacar que a reunión ordinaria do Comité de Seguridade e Saúde xa terá que ter lugar nas próximas semanas e aí é onde se deberían tratar os temas pendentes e que o Concello quedou en que botarían a andar a comezos deste ano 2016.

05/02/16

Abrindo camiños n.º 48 febreiro 2016

15 días despois do anuncio na web municipal o Concello só cubriu unha das cinco baixas comprometidas

O 20 de xaneiro o goberno municipal anunciaba a todo trapo que contrataría "de forma inmediata" cinco persoas para cubrir as baixas da Escola Infantil e o servizo de limpeza municipal. Hoxe, quince días despois, e logo de que o Comité decidise que de seguir así a situación denunciaría na Inspección de Familia e Menores de novo a gravidade do día a día na Escola Infantil Municipal e o que as traballadoras levan meses padecendo, facendo horas, soportando a falta de persoal e mantendo a flote un servizo municipal que parecía xa non interesarlle ao Concello, o Concello cubriu unha das baixas do centro, o que non solucionou o problema, tendo en conta que as traballadoras teñen múltiples permisos sen desfrutar, posto que o Concello non lles permitiu facelo en tempo e forma nos meses anteriores pola falta de persoal.

A nova na web municipal é clara, o Concello cubriría dúas baixas na Escola Infantil Municipal e tres en limpeza. De falarmos do servizo de limpeza a situación é peor posto que na actualidade non se cubriu nin unha soa das baixas mencionadas e segue privatizada a limpeza do aulario, parte do CEIP Francisco Vales Villamarín, Casa do Concello, Centro da Terceira Idade, Oficinas Xerais, Servizos Sociais, Biblioteca ou Policía Local. A vontade privatizadora da Administración local ficou clara cando optou por despedir á compañeira de limpeza despedida de xeito improcedente no canto de optar pola readmisión.

A maiores, resulta lamentable que o goberno municipal utilizase a web que supostamente é para información para a veciñanza, os medios públicos, para cargar contra "os sindicatos" e dicir que obviaban os informes do persoal técnico municipal, cando o que os obvia é o Concello en casos como o da contratación dun patrón costeiro o pasado verán. A escusa dos informes hai anos que deixou de ser válida para un goberno incoherente que lles fai caso cando lle vén ben e cando non óbviaos para facer o que estima oportuno. Canto a nós, temos os nosos propios servizos de asesoramento legal que non son os mesmos que os do goberno municipal, e que nestes últimos anos demostraron no xulgado, que, por outra banda, o Concello vulnera dereitos e actuou contra a lexislación laboral vixente en múltiples ocasións.

Hai que lembrar que en xuño do pasado ano o secretario municipal non puxera problema para a contratación de auxiliares de axuda a domicilio para cubrir as vacacións das compañeiras do Concello e, casualidades, en setembro, cando lles tocaba por lista ás compañeiras da limpeza despedidas do aulario, seica xa non eran válidas, cando ambas as listaxes eran de 2008. Logo seica tamén houbo que actualizar as listaxes de persoal técnico de xardín de infancia, o que lle aforrou os cartos de cubrir as baixas do servizo durante meses e meses e agora, de ser coherente, o Concello debería abrir de inmediato unha listaxes de axuda a domicilio, do contrario, máis unha vez, chegará o momento de cubrir e alegará que non pode, ou quizais non, nunca se sabe, ás veces hai decisións que parece que dependen de factores totalmente subxectivos.

Lembrámosvos a nova publicada na web municipal e agardamos que canto antes o goberno municipal sexa quen de cubrir as necesidades de persoal deste Concello, do contrario parece unha completa parvada tentar enganar á cidadanía con anuncios que non se chegan a facer efectivos.

O Concello cubrirá as baixas dos servizos de limpeza e da Escola Infantil de forma inmediata unha vez concluído o proceso administrativo de confección de novas listaxes de substitución

Betanzos, 20 de xaneiro de 2016. O Concello fixo públicas as listaxes de substitución das prazas de limpadores/as de centros escolares e dependencias municipais e as de técnico/a superior de educación Infantil. As listaxes son xa definitivas unha vez resoltas as reclamacións presentadas polo que agora, a falta do informe xurídico definitivo que estará finalizado esta semana, o Concello iniciará o proceso de contratación de forma inmediata.

En total realizarase a contratación de cinco persoas, tres no servizo de limpeza e dúas para cubrir as baixas de técnico/a superior na Escola Infantil. As listaxes definitivas quedaron compostas por 71 persoas na de técnico/a en educación infantil e 27 na de limpadores/as.


O goberno local explicou que o proceso para cubrir as baixas seguiu as canles e prazos administrativos marcados polos servizos técnicos municipais. Precisamente, a convocatoria e a confección destas listaxes produciuse despois de que a Secretaria Xeral do Concello advertísese sobre a necesidade de realizar unhas novas listas de substitución, motivo polo que o goberno local, desde a concellaría de Persoal non podía “cubrir as baixas que se produciron nos últimos meses nestes dous servizos”.

Diso era coñecedora a Corporación e os sindicatos que, con todo, “obviando os informes emitidos desde a Secretaria do Concello pretendían que o goberno local cubrise as prazas, a pesar de que o proceso e convocatoria pública xa estaba en proceso”. 

04/02/16

Nova solicitude de execución de sentenza para o Concello de Betanzos por impagamento

Logo do escándalo do despedimento dunha compañeira de limpeza que foi suplida por unha traballadora dunha empresa privada cando podería ter sido readmitida para realizar as funcións de limpeza do aulario do CEIP Francisco Vales Villamarín, o Concello non foi quen nin de pagarlle a indemnización á que o condenou o xulgado e desde a asesoría xurídica da CIG víronse na obriga de solicitarlle ao xulgado a execución da sentenza para que o Concello pague o adebedado dunha vez por todas.

Non é a primeira vez que cómpre solicitar as execucións de sentenzas para que o Concello cumpra coas súas obrigas mais o certo é que case resulta aínda máis lamentable se temos en conta que este despedimento trouxo como consecuencia a incursión dunha empresa privada na limpeza dun centro público e que o Concello incorreu nun claro agravio discriminatorio tendo en conta as readmisións de anos pasados e mais a non asistencia mesmo, nalgún caso, a xuízos para favorecer a traballadores concretos.

Calidade de ambiente interior en oficinas


O obxectivo do documento “Calidade de ambiente interior en oficinas: identificación, análise e priorización fronte ao risco” é poñer a disposición dos técnicos de prevención unha ferramenta para identificar os factores ambientais de risco e priorizar a súa intervención para tentar proporcionar ambientes de traballo máis saudables.

Preténdese poñer de manifesto o gran impacto que diferentes variables ambientais poden chegar a ter sobre a calidade de ambiente interior existente nos postos de traballo situados en edificios de oficinas.
Pequenas fluctuaciones nestas variables, motivadas por factores intrínsecos ou extrínsecos ao propio edificio, poden deteriorar considerablemente a calidade do ambiente e elevar de forma importante as molestias dos traballadores.



CAI en Oficinas

Posturas de traballo: avaliación do risco


Neste documento contémplanse dous dos métodos máis empregados no campo da Ergonomía: o método OWAS e o método REBA, detallando o seu contido e procedemento de aplicación. Así mesmo, recolléronse os valores considerados "aceptables" pola norma ISO 11226:2000 para as posturas de traballo estáticas adoptadas, e os valores "non recomendados".

As posturas de traballo son uns dos principais factores asociados aos trastornos musculoesqueléticos que afectan o conxunto da poboación laboral.

Diversos estudos viron a asociación entre o ángulo articular adoptado mentres se traballa, ou o tempo durante o que se mantén continuadamente una mesma postura e os trastornos localizados de diversas partes do corpo. Os resultados destas investigacións permitiron o desenvolvemento de diversos métodos de avaliación baseados na observación, o que facilita a estimación do risco sen ter que empregar equipos ou instrumentos de medida, que resultan máis custosos e complexos de usar.

Neste documento contémplanse dous dos métodos máis empregados no campo da Ergonomía: o método OWAS e o método REBA, detallando o seu contido e procedemento de aplicación. Así mesmo, recolléronse os valores considerados "aceptables" pola norma ISO 11226:2000 para as posturas de traballo estáticas adoptadas, e os valores "non recomendados".


Enfermidades profesionais en Galiza: Resumo cuarto trimestre 2015

Datos de Enfermidades Profesionais no cuarto trimestre do 2015 referidos a Galiza, desagregados por provincias e sector de actividade.

No enlace accedes aos datos de enfermidades profesionais do terceiro cuarto de 2015 referidos a Galiza, desagregados por provincias e sector de actividade.

Publicado o Plano de formación para o persoal das administracións públicas


No DOG do xoves 28 de xaneiro publícase a Resolución pola que se publica o Plan de formación do persoal das administracións e entes públicos da Comunidade Autónoma, das entidades locais e da Administración de xustiza de Galicia, así como do persoal de administración e servizos (PAS) das tres universidades galegas, para o ano 2016.

Esta resolución ten carácter informativo e a execución das accións recollidas nela queda condicionada á existencia de crédito orzamentario adecuado e dispoñible e ao que se estipule en cada convocatoria. Isto quere dicir que poderán sufrir modificacións xa que non é a primeira vez que a Xunta utiliza a formación de xeito propagandístico e do que se anuncia ao que en realidade se fai pode haber un treito considerable.

Para acceder ás accións formativas recollidas neste plan os empregados públicos deberán formalizar a súa matrícula logo de que se publiquen no Diario Oficial de Galicia as correspondentes convocatorias.

O Parlamento aproba, por unanimidade, a ILP da CIG a prol dunha tarifa eléctrica galega e contra a pobreza enerxética

Fernando Branco, encargado de defendela, agradeceu o voto a favor dos grupos e anunciou que a central vixiará que se preserve o seu contido no tramite parlamentario

Todos os grupos parlamentarios aprobaron, este martes, por unanimidade, a Iniciativa Lexislativa Popular de medidas para garantir a enerxía como servizo público e contra a pobreza enerxética promovida pola CIG. Un apoio que agradeceu o representante da central sindical encargado de defendela, Fernando Branco, quen, en todo caso, asegurou que o sindicato vixiará o trámite parlamentario que seguirá a Iniciativa, para garantir que o seu contido se manteña.

Na defensa da ILP, Branco lembrou a especialización de Galiza en produción eléctrica ao longo destes anos. Unha especialización que a converteu en produtora neta excedentaria ate o punto de exportar, segundo a última referencia, o 40% do que produce. Porén, denunciou, “non obtemos ningún beneficio a cambio”.

Centrou, entre os obxectivos fundamentais desta ILP, conseguir unha tarifa eléctrica galega e que se poñan en marcha medidas específicas para combater a pobreza enerxética.

Tarifa eléctrica galega

Para xustificar unha tarifa eléctrica galega lembrou que dentro das tarifas hai dous conceptos: un a propia poxa eléctrica diaria (pull eléctrico) e outro, que supón case o 50% da factura, que son as peaxes eléctricas, fixadas polo goberno do Estado que definiu como “a parte puramente política das tarifas” e que supera os 25.000 millóns de euros, aproximadamente nun ano normal.

Explicou que nesas peaxes hai conceptos de solidariedade interterritorial que pagamos entre todos/as, como é o caso do transporte de enerxía a outras comunidades que non producen apenas, como a de Madrid, que produce menos que algún pobo rural galego; o de solidariedade extrapeninsular, que é o sobrecusto de producir electricidade e distribuír a territorios como Baleares, Canarias, Ceuta ou Melilla e que ascende a 1.800 millóns de euros nun ano normal; a prima que se paga para que se poida queimar o carbón español, que é duns 500 millóns de euros ao ano ou axudas a determinadas tecnoloxías, como os ciclos combinados, que supoñen outros 500 millóns de euros.

Xunto a isto sinalou que “fomos solidarios –aínda que rematou o ano pasado- coa moratoria nuclear. Cinco grupos nucleares que non chegaron a facerse no estado español pero que se estiveron pagando varios anos, cando algún deles non chegou a ser máis que un movemento de terras”. Unha solidariedade pola que pagamos durante varios anos 5.700 millóns de euros.

Diante deste escenario, que definiu como “hipersolidario”, Fernando Branco cuestionou que Galiza non poida obter ningún beneficio, malia os custos sociais, económicos e medio ambientais que a produción eléctrica comporta á nosa nación. “Nós demandamos que nas peaxes, igual que se é solidario con moitos territorios e tecnoloxías, haxa unha bonificación na tarifa con quen produce e exporta”. Bonificación que cifrou nun 30%.

Para xustificalo puxo como exemplo, entre outros, o pacto ao que chegou o PP con Euskadi, hai dous anos, cando se aprobou a Lei Eléctrica, que permitiu crear unha tarifa industrial que non existía, por unha cuestión técnica dunhas liñas de distribución concretas e que deu nunha tarifa vasca que “andará polo 50 millóns de euros ano” que, especificou, “tamén pagamos o resto”.

Pobreza enerxética

A este respecto sinalou que na ILP a CIG o que fai é definir a pobreza enerxética, tal e como fai a lexislación inglesa e recentemente a catalá, e que sería “a que padece aquela unidade familiar que ten que destinar máis do 10% dos seus ingresos as facturas de luz e de gas e que non consegue manter a vivenda a unha temperaturas entre 18 e 21 graos, porque por debaixo desas temperaturas entramos xa nun problema sanitario”.

Explicou que a CIG defende que o acceso á enerxía eléctrica sexa un dereito social e que a administración pública ten que pagarlle eses gastos enerxéticos a quen estea nesa situación. Considerou os bonos recentemente aprobados pola Xunta como “unha esmola” de carácter temporal e asegurou que “non podemos ter xente vivindo sen luz na casa ou que, aínda que a teña, non poda acender nin unha estufa”.


Canda estas cuestións manifestou que a CIG tamén defende a presenza pública da Xunta no sector enerxético; que se potencien as renovábeis; o autoconsumo, que agora mesmo está penalizado; o aforro enerxético e a inclusión de Galiza no Plan Estatal do Carbón.

Tarifa eléctrica industrial

Xunto a isto defendeu a necesidade de termos unha tarifa eléctrica industrial para grandes consumidoras como Alcoa, Ferroatlántica, Megasa ou Celsa Atlantic, que dependen do sistema de poxa anual, que considerou “un disparate”, porque son industrias de alto consumo e non poden estar pendentes todos os anos dunha poxa que poña en cuestión o futuro de cada empresa.

O voto a favor de todos os grupos da cámara, que foron manifestando un tras outro o seu apoio á ILP promovida pola CIG, levará agora o texto a un trámite parlamentario no que podería sufrir modificacións. Por iso Branco, tras agradecer aos grupos parlamentarios ese apoio, subliñou que a central sindical fará un seguimento do seu percorrido na Cámara, para tratar de garantir que se recollan as propostas contempladas e que a central sindical considera esenciais para garantir efectivamente a enerxía como servizo público e combater a pobreza enerxética.