Unha nova sentenza do Tribunal Superior de Xustiza de Galiza ratifica que o Concello despediu de xeito improcedente

O Tribunal Superior de Xustiza de Galiza vén de estimar o recurso presentado pola CIG contra a sentenza que o Xulgado do social da Coruña emitira hai máis dun ano. Logo de dous anos de periplo xudicial e ata ter que recorrer en dúas ocasións ao Tribunal Superior de Xustiza de Galiza este recoñece que o Concello de Betanzos despediu de xeito improdecente a unha traballadora do xa inexistente GRUMIR e debe proceder a indemnizala ou readmitila. Dende a Sección sindical da CIG ficamos satisfeitos porque era unha cuestión de xustiza, considerabamos inxusto que dependendo de quen te xulgase a sentenza fose diferente en idénticos casos, tendo en conta que outros seis foran considerados despedimentos improcedentes, agora queda agardar a sentenza pendente dun outro compañeiro, se cadra, nun caso máis claro de fraude, tendo en conta que o Concello de Betanzos utilizaba a un peón de emerxencias como traballador fixo do cemiterio municipal.

Ata o momento o Concello non se pronunciou, e descoñecemos cal será a súa decisión, en todo caso o xusto sería que optase pola mesma opción que os compañeiros readmitidos hai máis dun ano, mais en todo caso, á vista de que este Concello non trata por igual a todo o persoal, e que hai persoal que perde o seu posto de traballo e debe demandar e outro que non, nunca sabemos o que pode pasar. O que si que está claro é que resulta lamentable lembrar agora como o concelleiro de Persoal no propio pleno dixo que os despedimentos non eran improcedentes sendo coñecedor de varias sentenzas, como aínda na actualidade tanto el como algúns delegados da UGT seguen a dicir que foi unha finalización de contrato, non un despedimento, cando o propio Tribunal Superior de Xustiza de Galiza vén de ratificar o que seis sentenzas anteriores dixeran, que o Concello despediu de xeito improcedente, tamén sabemos que hai xente que de tanto repetir as mentiras pensa que son verdade, por moito que estean equivocados.

Agardamos que este tipo de casos sirvan tamén de exemplo para vermos como loitando tamén se abren camiños e aínda que non sempre se acaden os resultados esperados ás veces faise xustiza, e a esperanza é o último que debemos perder porque aínda que haxa quen trate de pór paus diante da roda sempre tentaremos defender os intereses do colectivo dos traballadores.