Un
estudo da Universidade de Zaragoza podería facilitar o recoñecemento
dos que padecen a síndrome do profesional “queimado” ou
“burn-out”, tras identificar as estratexias que usan os afectados
para afrontar o estrés asociado aos tres perfís desta afección:
frenéticos, sen desafíos e desgastados.
Tras
anos de despedimentos, recortes presupostarios e maiores demandas
sobre os traballadores que quedan, os lugares de traballo
convertéronse nun importante caldo de cultivo desta afección, cuxa
presenza vai en aumento.
Este
trastorno adoita verse acompañado de sentimentos de esgotamento,
cinismo e ineficacia no traballo. Aqueles empregados, unha vez
ambiciosos e cheos de enerxía, móstranse menos dispostos e
desenvolven un traballo de menor calidade.
A
revista Plos ONE recolle os resultados da análise das enquisas que
se realizaron 429 profesionais acerca das súas experiencias de
estrés no traballo e de como se enfrontan a elas habitualmente.
Os
científicos lograron definir como responde o afectado a esta
síndrome a partir dos tres tipos de burn-out: "frenético",
que presenta sentimentos de sobrecarga debido ás esixencias ou
compromisos do seu traballo; "sen-desafíos " que ten a
sensación de falta de desenvolvemento persoal no seu posto de
traballo e "desgastado", que se comporta de xeito
neglixente e dáse por vencido ante calquera dificultade.
En
concreto, na enquisa aos profesionais afectados pedíuselles que
identificasen o que facían para facer fronte ao seu malestar no
traballo, con opcións como a busca de 'apoio social', 'negación do
problema', 'desafogo emocional', 'reinterpretación positiva' ou 'uso
de substancias'. Os investigadores encontraron un patrón entre os
diferentes tipos de burn-out e as estratexias de afrontamento
utilizadas polos traballadores.
Traballadores
frenéticos, desgastados e sen desafíos
Nos
resultados comprobouse que os "frenéticos" intentan
superar o seu malestar mediante o 'desafogo emociona', así como con
intentos por 'resolver o problema', o que podería explicar por que
as persoas que sofren este tipo de burn-out, a miúdo, continúan
sendo bastante produtivas. Curiosamente, a relixión tamén se
relacionou con este perfil.
A
estratexia de afrontamento posta en marcha polo perfil "desgastado"
foi a denominada 'desconexión conductual', o que fai que este tipo
de traballadores descoiden ou abandonen as responsabilidades do seu
posto de traballo, cando teñen que enfrontarse a algún problema ou
dificultade.
Por
último, os traballadores "sen desafíos" adoitan utilizar
tanto a estratexia de 'desafogo emocional' coma a de 'desconexión
conductual', polo que este perfil podería ocupar unha posición
intermedia entre os dous extremos anteriores. Non obstante, a
estratexia máis común utilizada por este tipo de burn-out foi a
'evitación cognitiva', é dicir, o distanciamento ou distracción.
Os
resultados deste traballo representan un punto de partida para
recoñecer os que verdadeiramente padecen a síndrome, tratando de
identificar que tipo de sentimentos os acompañan, así como a forma
mediante a cal tratan de facer fronte á súa situación, o que, sen
dúbida, redundará no desenvolvemento de intervencións preventivas
e de tratamento sobre os afectados.
Agenciasinc.es
Ningún comentario:
Publicar un comentario